%20 Blog

Flower

Review Canon EOS 1000D

Mijn eerste DSLR was eigenlijk best een hele goede camera. Zeker als je bekijkt wat de feature set is, en wat de bijbehorende prijs is. Met de 1000D startte Canon een nieuwe product groep binnen de DSLR lineup. De naamgeving bij Canon is heel eenvoudig: 1 cijfer Pro, twee cijfers serieus consumer, drie cijfers consumer, vier cijfers entry level.

De 1000D is vooral gemaakt om mensen kennis te laten maken met het Digitale Spiegel reflex fotograferen. De theorie is ook dat zodra je een klant binnen hebt, je deze klant kunt binden omdat er enorm veel accesoires zijn die op alle cameras werken. Zo heb ik een Canon lens en flitser gekocht bij mijn 1000D die er voor zorgden dat ik bij upgrade alleen naar Canon cameras keek. Anders moest ik al mijn accessoires ook vervangen.

Wat voor mij de belangrijkste reden was om voor de 1000D te kiezen was de live view. De beschikbare lineup toen ik mijn eerste camera ging kopen was de ook alle eerste cameras met live view: 1D mkIII, 1Ds mkIII, 5D mkII, 40D, 450D, 1000D. Echter de 1D (bijna 8K) de 5D (ruim 2K) en de 40 en 450D (over de €500,-) waren niet echt binnen budget. Eigenlijk was de 1000D nieuw ook buiten budget, maar gelukkig vond ik er een op Marktplaats die net nieuw was, en werd verkocht door iemand die overstapte op Nikon.

Dus had ik mijn eerste DSLR, en geen idee hoe het ding werkte. De lens die erop zat was de non IS kitlens. De Canon EF-s 18-55mm f/3.5-5.6 II. Deze lens is niet zo best, maar daar ga ik nog een andere review over schrijven. Wat mij als leek, die een keer een 5D vast heeft gehad, als eerste opviel was het handzame formaat. Het is een super kleine lichte camera. Erg handzaam. Je neemt `m makkelijk ergens mee naartoe.

Verder is het een hele echte spiegel reflex voor het geld. De nieuwprijs is zelfs lager dan de high end ultracompacts als de Powershot S90. Dit moet je ook eigenlijk de hele tijd in je achterhoofd houden als je fotos aan het maken bent. Want er zitten nogal wat beperkingen aan de camera.

Allereers ISO. Hij gaat maar tot ISO 1600. En zoals met alle cameras, moet de maximum ISO door twee delen, en je hebt de hoogste bruikbare ISO. 800 dus. Dat is nogal beperkt. Met ISO 100 kun je met een lichtsterke lens nog steeds niet bij weinig licht fotograferen. Dan moet je meteen naar ultra snelle primes, met alle gevolgen van dien. Dus eigenlijk is ie alleen bij daglicht en flitslicht bruikbaar.

Vervolgens de sensor. Dit is een budget sensor die speciaal voor de 1000D ontwikkeld is op basis van bestaande technologie. Echter is er een truuk uigehaald om toch nog een resolutie van 10,1 megapixel te halen. Hierdoor is de kwaliteit erg terug gelopen. De hoeveelheid ruis bij hogere ISO is niet zo best.

Wat ik wel goed vind is de automatische witbalans en de autofocus. In de groene stand maakt de camera nog steeds erg mooie fotos. Zolang je voldoende licht hebt. Het gebrek aan lichtsterkte in de camera werkt ook door op de autofocus. Andere, duurdere cameras zijn bij minder licht in staat een scherpe plaat te maken. De 1000D heeft af en toe de neiging te blokkeren als er niet genoeg licht is. Maar de auto focus is dead on. De enige beperkende factor is de lens die erop zit.

Verder is 10 megapixel zat. Ik ben niet zo`n megapixel junk. Ik heb liever een hogere kwaliteit sensor met minder ruis dan een miljard pixels met ruis. 10 megapixels geeft je een foto die je op posterformaat kunt afrukken. En hoevaak doe je dat nou? 99,9% van mijn fotos zijn voor het internet. Die worden bekeken op 1024×768 schermen. Dat is minder dan 1 megapixel. Dus waar heb je het dan over.

Dus, conclusie. Mooie cam voor het geld. Maar op een dag koop je een cam met minder ruis en hogere ISO.

Tags: ,

Comments are closed.