%20 Blog

Flower

Posts Tagged ‘Zelfportret’

Minder licht

Alles altijd mooi inflitsen is één ding. Maar soms is donker juist leuker. Dit is een foto die ik vooral maakte om te spelen met mijn nieuwe 580EX II flitser. Briljant ding. Na hem een tijdje naast de 430EX II gebruikt te hebben snap je waar het prijsverschil in zit. Deze foto is gemaakt in de hoek van mijn huiskamer waar ik laatst de open haard heb weggehaald. Deze muur is opgevuld met beton maar nog niet gestuukt. Hierdoor is ie mooi grof. Ik met de 430 EX II ingezoomd een lichte plek achter mij gecreëerd. Met de 580EX II in een shoot strough umbrella naast mij heb ik mijn gezicht en lichaam belicht. Ik kijk naar mijn iPad, maar die heb ik uit het frame gecropped want het beeld was sterker zo.

Tijd maken

Ik ben er al lang achter dat een 52 weeks project onhaalbaar is voor mij. Laat staan een 365 days project. Ik heb net aan inspiratie voor 12 foto’s per jaar. En dan moet ik ook nog de tijd maken om die foto te maken. In de praktijk is het vaak zo dat ik een idee heb op een moment dat ik geen foto kan maken. Op mijn werk, als de kinderen naar bed moeten. Als we ergens op bezoek zijn. Dan in eens krijg ik een idee. En dan komt het er nooit meer van om de foto te maken.

Dit keer kostte het een stuk minder tijd dan ik verwacht had. Even alle spullen weg halen, camera op statief. USB kabel aan de laptop en knallen maar. Lampie links, lampie rechts. Even wat aanpassen en toen wat verschillende poses uitproberen.

En altijd als ik dit doe maak ik fouten. Ik wil te snel. Zet mijn camera niet op manual focus, of hij staat nog in een vage witbalans, hoge iso of in JPG. Wat ook niet helpt is is dat ik nog steeds een inferieure computer heb om de foto’s op te bewerken. Ik vind de 13 inch macbook pro niet prettig werken, maar mijn desktop is een beetje te oud, en het scherm niet juist van kleur.

Maar al met al ben ik vrij tevreden over deze foto. Het beeld komt over zoals ik het verzonnen had. En dat vind ik het belangrijkste. Ik ben blij dat ik er tijd voor heb gemaakt.

Niet bijzonder

De laatste vijf zelfportretten ben ik niet echt tevreden over. Vier ervan heb ik uberhoubt niet eens op internet gezet. Deze laatste vind ik wel aardig. Maar niet bijzonder. Softboxje voor, wat feller flitsje achter. En een beetje op de knop van afstandsbediening rammen tot de juiste foto ertussen zit. En die zat er niet tussen, maar de batterijen van de flisters waren leeg. Dus tsja, wat moet je dan. Eigenlijk valt de scherpte me ook een beetje tegen. Andere zelfportretten zijn allemaal met manual focus gemaakt, en dan netjes op een stip gaan staan. Controle via live view op de laptop. Dat allemaal heb ik hier achterwege gelaten. Blijkbaar is al die poespas toch nodig om tot een goed resultaat te komen.

Hypstamatic iPhone App

Me with the canonetJe hoeft geen dure camera te hebben om mooie foto’s te maken. Er is zelfs een hele trend die de al belabberde camera van de iPhone downgrade naar jaren 50/60 rangefinder achtige kwaliteiten. En dan een exemplaar wat een keer is meegewassen en van een flat is gevallen.

Deze trend komt voort uit de Hypstamatic iPhone App. Deze app gooit een paar filter over je foto heen en zet er een leuk framepje om heen op basis van je keuze van flits, lens en film. Zeker met de extra lens/flits/film packs kun je eindeloos combineren, en komt het dus neer op je compositie en creativiteit hoe de foto wordt.

Dit zelfportret is gemaakt voor een spiegel, maar niet met de afgebeelde Canonet. Ik kon in de spiegel het scherm van mijn iPhone zien en zo de juiste compositie maken. Ik had 15 fotos nodig voor dit eruit kwam. Even oefenen dus, maar dan heb je wel een leuke foto.

Post processing

Als ik een foto maak wil ik dat die foto klaar is als ik afdruk met mijn camera. Ik hou eigenlijk niet van post processing, vooral omdat ik er niet zo goed in ben. Het schijnt ook fout te zijn dat ik bijna alles in JPG schiet en niet in RAW. Dat schijnt niet echt te helpen als je nog wat wilt bewerken.

Deze foto heb ik weer twee zwarte handdoeken gebruikt. Ik heb echter de belichting anders gedaan zodat er nog minder licht op de achtergrond valt. Ik sta ook verder van de achtergrond af dan bij de foto met hoed. De inspiratie voor deze foto was een foto in de achtergrond van een leader op de zender Holland Doc 24. Een heerlijke behang zender.

Iedere keer als ik die tussenfilmpjes met programma aankondigingen zag dacht ik, wat een mooier foto. En dat wilde ik zelf wel eens proberen. Ik heb één lichtbron gebruikt vrij dicht naast mijn hoofd. Ik denk dat er één meter tussen zit. De originele foto was met ontbloot bovenlijf maar dat beviel me niet. Ik vind de isolatie van het hoofd door het zwarte t-shirt veel mooier.

Ik heb deze foto bewerkt door vlakken zwart te kalken en door de schaduwen zwarter te maken in Lightroom. Ik had op een bepaald moment ook mijn linker oog weg gepoetst, maar in vind het wel leuk dat dat glimmertje er nog net in zit. Eigenlijk vond ik het allemaal veel teveel werk. Maar een foto als deze is bijna niet te maken zonder nabewerking.

Inspiratie

Ik heb tussen deze en het vorige portret in enorm veel rond zitten klikken door ander mans zelfportret projecten op flickr. De meest opvallende is het 365 dagen project van Jeanique Kats. Iedere dag een foto, en nog een goeie ook. Indrukwekkend.

Door haar ben ik wat meer gaan experimenteren, wat meer risico nemen dat een foto nergens op slaat. Een hoed en een shawl, kerstlampjes en sterretjes. En toen Jeanique vertelde dat ze bijna jarig was, leek het me een gepast cadeautje om een foto voor haar te maken. Lekker feestelijk.

Kaartje (1 of 1)Ik wilde al langer wat doen met lampjes in de achtergrond. En met mijn nieuwe 50mm lens kon ik een mooie bokeh maken. Vervolgens had ik bedacht dat ik bloemenslingers om mijn nek ging doen, en nog meer rommel. Het lag zelfs al klaar op de grond bij deze foto. Het werd echter te vol. Ik ben vervolgens gaan uitzoeken welke sluitertijd er bij de verlichting van een sterretje en f/1.4 ingesteld dient te worden, en ben na wat experimenteren bij een serietje van 8 goed belichte foto’s uitgekomen. Van dat serietje was deze de leukste.

Zo’n verjaardagskaart is natuurlijk een mooie smoes. Maar het was vooral een erg leuke uitdaging om deze vorm van belichting uit te proberen. Ook over deze foto ben ik best tevreden.

Props en een backdrop

Selfportrait with hatIk zal maar meteen zeggen dat dit de eerste foto is waar ik tevreden over ben. En de reden dat ie gelukt is is omdat ik een plan had. Ik heb wat spullen bij elkaar geraapt, een achtergrondje gefabriceerd. Hoed op, sjawl om. En een beetje klooien met de schaduw van mijn hoed.

Na een aantal shots was er ineens een die de juiste scherpte, de juiste belichting en de juiste uitstraling had. Het is het mooiste als er een verhaal in een foto zit. Dat maakt fotografie leuker dan film. Je kunt evenveel zeggen met een foto als met een scene in een film, maar een film is niet in één oogopslag te ervaren.

Dit is ook het eerste portret wat ik op een fotografie forum heb durven posten. Hij werd gematigd positief ontvangen, en uit de commentaren heb ik twee dingen geleerd. Ten eerste vind ik het totaal niet belangrijk wat anderen ervan vinden. En ten tweede heb ik best veel controle over mijn apparatuur. De technisch inhoudelijke reactie waren namelijk positief. De compositie commentaren wisselend. Maar het is mijn compositie, en ik vind ‘m zo goed.

Het originele plan was zwart wit met groene gras spriet. Maar dat werd heel kitch, dus hij is gewoon zwart wit. Ik wel wat post processing in de achtergrond zitten. Dat zijn namelijk twee zwarte handdoeken, en dat moest ik eruit fotosoepen. Redelijk gelukt voor het feit dat het geen RAW file is.

Jezelf regiseren

On couchHet lijkt zo makkelijk. Je bedenkt hoe je je model wilt regiseren. Welke blik je wilt, hoe het lichaam zich moet draaien om de juiste houding en spanning te krijgen. En als je dat model zelf bent, dan moet dat wel lukken toch, je begrijp immers perfect wat je zelf bedoelt.

Nou, zo simpel is het niet. Blijkbaar hebben echte modellen toch een stuk meer controle overn hun blik, lichaam en algehele uitstraling dan je zou denken. Deze hele foto ging het mij erom dat mijn blik iets vertelde. En dat is niet gelukt. Ook zit mijn haar alsof ik op de bank geslapen heb, en is de achtergrond lelijk. Dus alles bij elkaar, een totale mislukking.

Maar wel weer een enorme stap voorwaarts. Ik heb immers een beter begrip van hoeveel moeite het regiseren van je model kost, ook al ben je dat zelf. En ik weet dat er meer tijd in de voorbereiding van het model en het decor moeten worden gestoken. Je kunt niet zomaar voor een camera gaan staan en een kiekje maken.

Poseren en belichten

In front of painting Dit begint er al meer op te lijken. Ik had een plan, ruimde de achtergrond op, positioneerde de flitser en begon te klooien met remote live view op de PC. Deze foto is eigenlijk een test shot, ik kijk immers naar mijn laptop scherm. Maar ik vond `m wel leuk. Ik lijk in gedachte verzonken. Dus dit is de uiteindelijke foto geworden.

De Derde

Me De derde is een klassieker. Deze maakt iedereen een keer. Ik had hier net mijn nieuwe flitser en besloot een foto van mezelf te maken in de spiegel in de gang. De hele gang is wit, en ik had de flitskop naar achteren schuin omhoog gedraaid voor flink veel diffuus licht. In hindsight had ik de zonnekap even moeten verwijderen. Maar hé, het was zomaar een kiekje.