%20 Blog

Flower

Posts Tagged ‘fotos’

Panorama’s stitchen

Ik kan uren kijken naar de vele gigapixel panorama’s op het net. Er gaat een soort magie uit van het detail, en het interactief kunnen zoomen en pannen. Dus wil ik dat graag ook zelf kunnen. Maar een gigapixel is groot. Heel groot. En je moet klein beginnen. Dus heb ik als eerste met een compact camera bovenop een berg drie rijen foto’s gemaakt om later te stitchen.

Er zijn twee problemen met een compact camera. Ten eerste is er veel vignetting op de lens, zodat er veel moet worden bijgekleurd bij het stitchen, en de resolutie is niet zo hoog, waardoor een gigapixel onmogelijk is. Daarnaast heb ik een fout gemaakt bij het maken van de foto’s, en dat is dat ik niet dezelfde startpunten voor de verschillende rijen foto’s heb gebruikt. De kunst is namelijk om een bepaalde boom, rots of paal in je beeld te gebruiken om de foto’s ‘stitchbaar’ te maken. Hierdoor kun je een mooie 25% overlap plannen. Als die foto grenzen op de verschillende boven elkaar liggende foto’s mooi op elkaar afgestemd zijn heb je een mooier rechthoekig beeld. En niet zoals bij bovenstaand panorama een gat linksboven.

Een ander leuke experiment is het maken van een 360 graden panorama. Hierbij is het het makkelijkst als je naast de 25% overlap een 100% overlap hebt op je eerste en laatste foto. Ook bij dit panorama heb ik fouten gemaakt, maar er zit wel vooruitgang in.
De grote fout hier is dat er te weinig lucht in de foto’s zit. Hierdoor kan ik de zwarte vlakken er niet vanaf croppen zonder het dak van het hoofdgebouw eraf te knippen. Dit is één rij foto’s op 28mm. Ik had een tweede rij erboven moeten fotograferen om de lucht mooi aan te vullen. Verder zit er wel mooi veel detail in de foto’s.

De volgende poging was afgelopen wintersport. Ik heb duidelijk mijn framing uitgekozen, eerst een regel alleen lucht en bergtoppen, dan de horizon en als laatste een onder regel. Je ziet aan de afgebroken palen dat de lens te wijd was om voorgrond objecten goed in beeld te brengen. Ook dit panorama was uit de hand geschoten, en dus is er wat verandering in de kijkhoek doordat ik achter de camera sta. Een perfect panorama krijg je alleen als je het draaipunt van de camera gelijkzet met de frontlens van je lens. Dit kan alleen maar met een speciaal statief. En ik was op skis, dus had ik geen statief mee.

De maan vanuit La Plagne


De maan fotograferen is een kunstje. Je hebt er de juiste spullen voor nodig, en hoe beter je spullen hoe mooier het word. Verder is het een kwestie van de camera manual op f/11 1/125 ISO100 zetten voor een volle maan, en wat iso meer of aperture minder voor een gedeeltelijke maan. Vooral geen kortere sluitertijd aangezien de maan nog knap snel gaat. In een paar minuten is ie uit beeld verdwenen als je vanaf statief kijkt.

De camera kan het beste vanaf een stevig statief worden gebruikt. Via een extern scherm, of met live view op het eigen scherm van de camera kun je met manual focus de scherpte instellen. Stel scherp op de kraters langs de schaduwrand, of iets ervoor. Als de focus en framing goed is (midden in het frame is de lens scherper) kun je een paar test shots maken en kijken of alles goed is. Het beste kun je mirror lockup aanzetten en een draad of draadloze ontspanner gebruiken. De mirror veroorzaakt ongewenste trillingen, en zelf op het knopje drukken is ook een trilling veroorzaker. Zelfs bij de zelfontspanner setting trilt de camera nog te lang door.

Zelf gebruik ik een oud statief, en een draadloze ontspanner van een paar euro. Ik stel de live view in op 10x vergroten en stel scherp op de maan. Vervolgens laat ik de camera twee minuten staan en maak een aantal afdrukken achter elkaar. Als het goed is zijn al deze afdrukken hetzelfde. Maar in de praktijk blijken er altijd een paar niet helemaal scherp. Deze opnamen bekijk ik op het scherm van de camera door flink in te zoomen, en vervolgens besluit ik of ik nog wat instellingen verander.

In lightroom is de uiteindelijke foto ook nog wel iets te verscherpen. Voor deze post heb ik dat niet gedaan. Ik vind het leuker om `m alleen gecropped aan te bieden. Ik ben niet 100% tevreden over deze foto. Ik was van plan een dag later nogmaals een poging te wagen, maar de wolken vonden van niet. Het lichte kleurverloop langs de rand komt doordat de maan een beetje uit het midden op de foto is gezet. Als ik `m wat meer naar het midden van het frame had gekregen was die verkleuring er niet geweest. Gelukkig is dit in lightroom bij te poetsen.

Canon EF 50mm F/1.8 MarkI

Dit is qua prijs kwaliteit verhouding de beste lens die ik ooit gehad heb. De Canon EF 50mm F/1.8 MarkI is een zeldzame lens. Als ie al te koop is op websites als Marktplaats, dan is ie duurder dan een nieuwe MarkII. De nieuwe versie is echter op het glas na volledig van plastic. En niet het hoogwaardige plastic wat je mag verwachten. De MarkII is echt een lens dop met glas erin.

De MarkI daarentegen maakt net zulke scherpe foto’s als de veel duurdere EF 50mm f/1.4 USM. Dus als je geen continu manual focus, en geen USM motor nodig hebt, kun je net zo goed de MarkI zoeken en kopen. Prijzen variëren van 80 voor een lelijke gare, tot 175 voor een nieuwstaat lens. Mijn exemplaar was een beetje gaar, en kostte bij 100 euro. Nog altijd meer dan een nieuwe MarkII dus.

Hiernaast zie je drie fotos, één op f/22, twee op f/1.8. Het is een leuke lens om mee te spelen, en de kleuren zijn mooi. Echt een aanwinst voor de tas voor maar 100 euro. Alles aan deze lens is een beetje oud. Hij ratelt bij het focussen, en is daar niet zo snel in. Autofocus is op f/1.8 niet heel betrouwbaar. Mijn exemplaar had last van front focus. Maar vanaf f/2.8 merk je dat al niet echt meer.

Voor portretten en foto’s bij weinig licht is deze lens zeer geschikt. Manual focus is een stuk makkelijker dan de MarkII versie. Bij de MarkII draai je aan het front element, bij de MarkI heb je een echte focus ring, en een distance window. Ik kan deze lens aan een ieder aanraden die niet 250 euro of meer aan een 50mm prime wil uitgeven.

Niet bijzonder

De laatste vijf zelfportretten ben ik niet echt tevreden over. Vier ervan heb ik uberhoubt niet eens op internet gezet. Deze laatste vind ik wel aardig. Maar niet bijzonder. Softboxje voor, wat feller flitsje achter. En een beetje op de knop van afstandsbediening rammen tot de juiste foto ertussen zit. En die zat er niet tussen, maar de batterijen van de flisters waren leeg. Dus tsja, wat moet je dan. Eigenlijk valt de scherpte me ook een beetje tegen. Andere zelfportretten zijn allemaal met manual focus gemaakt, en dan netjes op een stip gaan staan. Controle via live view op de laptop. Dat allemaal heb ik hier achterwege gelaten. Blijkbaar is al die poespas toch nodig om tot een goed resultaat te komen.

Canon EF 24-70mm F/2.8L

Alsof je een vriend gaat begraven. Zo voelde het terugbrengen van de 24-70/2.8L. Wat een lens. Dit is de ‘wauw’ factor die je verwacht van een lens uit deze prijs categorie.

Ik heb dit keer de lens gehuurd bij Pixto-F in plaats van Kamera-Express. De reden hiervoor is dat Kamera-Express alleen in Capelle Canon lenzen in de verhuur heeft. En dan ook nog alleen tijdens normale openingstijden. Bij Pixto-F is dit helemaal anders.

Ze hebben namelijk een winkel in Nuenen, en een geautomatiseerde verhuur winkel in Amsterdam. Deze winkel is toegankelijk van 7:00 tot 23:00 met een ingenieus systeem van SMS-en om de deur open te maken en kluisjes voor de foto apparatuur. Met de juiste gegevens kun je zelf je spullen ophalen en terugbrengen. Beetje spannend om alles over de mail te regelen, terwijl je op je spullen rekent. Maar het blijkt dus zeer betrouwbaar. Briljante service.

En dan de lens zelf. Het begint al met de accessoires. Een pro lens komt altijd met een zonnekap en een tasje. En zo hoort het ook. Het tasje is een beetje krap om de lenskap heen, maar goed, het past. De lenskap wordt in tegenstelling tot de meeste lenzen niet aan het front element maar aan de body van de lens bevestigd. Hier zit een leuke reden achter. Deze lens is op zijn wijdst namelijk het langst, en wordt korter bij het inzoomen naar 70mm. Hierdoor kan de lenskap een mooie dichte koker zijn zodat het zonlicht op alle lengtes optimaal geblokkeerd wordt.

Verder is een zogenaamde constant aperture lens. Hij is op alle lengtes f/2.8. Net als de eerder geteste 17-55f/2.8. Op een crop camera is 24mm niet heel erg wijd, maar hier is ook een voordeel aan. De meeste midrange zooms die onder de 24 duiken (denk aan de 15-85, 17-55, 17-85 en 18-55) gaan vervormen onder de 24mm. Deze ondergrens is dus niet zomaar gekozen. Het is het wijdste wat je kunt gaan op een midrange zoom zonder kunsten uit te halen.

Vergeleken met andere full frame midrange zooms (de 28-135 en 24-105) is de 70mm wel een beetje kort. Maar met de resolutie van een moderne camera, in combinatie met de extreme scherpte van deze lens, is het altijd mogelijk een stuk van de foto te knippen zodat je op de gewenste compositie uitkomt. En je kunt natuurlijk ook gewoon een stukje dichter naar je onderwerp lopen. Voor het echte tele werk moet je een telezoom gebruiken.

Want scherpte, dat is wel het mooiste van deze lens. Ik was al onder de indruk van mijn 50mm/1.4 en 28mm/1.8 qua scherpte, maar dit slaat echt alles. Ook hoe mooi onderwerpen van hun achtergrond loskomen, en hoe mooi de achtergrond blend in onscherpte. Heel gelijkmatig, mooi vol van kleur. Echt wat je wilt en eist van een lens als dit. Dit is de eerste L lens die ik getest heb, en ik ben zeer zwaar onder de indruk.

Fotos van boven naar beneden: De set, Lotte 70mm, Vrachtwagen 24mm, Hardloper Triathlon

Canon EF-s 17-55mm f/2.8 IS USM

Inmiddels is de Canon EF-s 17-55mm f/2.8 IS USM weer terug bij Kamera-Express. Dus hoog tijd om een review te schrijven van deze toch wel prijzige lens. Ik vond het een genot om met de lens te fotograferen, maar er zitten wel een aantal beperkingen aan.

Ten eerste is het een EF-s lens. Dus past ie alleen maar op de 1.6x crop factor camera’s (met uitzondering van de 10D). Aangezien ik ook op film fotografeer, en voornemens ben een full frame body erbij te kopen, is dit een nogal beperkende factor in het gebruik.

Een ander nadeel van EF-s lenzen is dat je last hebt van de optische beperkingen van een lens, waar normaal alleen full frame camera’s last van hebben. Normaliter valt de vignettering gewoon van de foto af omdat je dat eraf cropt met je kleinere sensor. Bij EF-s lenzen heb je het hele beeld, dus ook de vignettering.

Een ander nadeel is dan 55mm gewoonweg niet lang genoeg is bij normaal gebruik. Ik voelde regelmatig de 55mm grens veel eerder dan ik `m verwachtte of wilde hebben. Het zoombereik van de EF-s 17-85mm IS USM is veel geschikter.

En met die lens noem ik meteen het grootste probleem van de 17-55mm. De 17-85mm is langer, heeft ook beeldstabilisatie, is even wijd, en kost maar éénderde van de prijs van een 17-55mm. Het enige wat in het voordeel van de 17-55mm spreekt is de lichtsterkte en de scherpte.

Canon-EF-S-Zoom-Lens-Comparison-With-HoodsIk zal apart een keer een review over de 17-85mm schrijven, maar ik kan nu in het kort zeggen dat die lens, in ieder geval het exemplaar wat ik had, niet scherp is. Alle foto’s zijn een beetje wollig, en ook de kleuren vlakken een beetje uit. De 17-55mm is vele malen beter wat dat betreft. Bloedscherp, bijna zo scherp als mijn primes. En ook de kleuren zijn erg mooi diep.

Maar dan is er nog een andere concurrent van deze lens. Een lens die door veel mensen wordt weggezet als plastic rommel. Namelijk de EF-s 18-55mm IS kitlens. De non IS kitlens is inderdaad meer een bodydop dan een lens, maar de IS versie is verrassend scherp en erg betrouwbaar met autofocus. Het is geen USM lens, en hij heeft technisch gezien geen manual focus optie (je schakelt de motor los en draait aan de voorkant van de lens om te focussen) Maar die prijs! op marktplaats steken ze over voor 60 euro. Dat is dus 1mm minder in het wijde vlak voor 800 euro minder.

Nu roepen de lezers: ho ho ho, je vergeet een paar dingen. Maar de scherpte van de 18-55IS lens is echt indrukwekkend. Hij is maar één stop minder lichtsterk. Iets dan een goede body met ISO kan oplossen. Dus dat prijs verschil blijft me steken, bij iedere foto die ik met de 17-55 maak denk ik, dit kan ook met een kitlens.

Dus ik zal de 17-55 nooit kopen. En dat was precies mijn doel met het huren van deze lens. Is ie echt zo briljant dat ie ruim 800 euro waard is, of geef ik dat geld liever uit aan een pro lens zonder stabilisatie, en die minder wijd is. Namelijk de EF 24-70mm f/2.8L. Deze lens ga ik binnenkort een weekend huren om te kijken of ie bevalt.

De foto rechts is een crop zonder compressie. 55mm was gewoonweg niet genoeg. Opklik voor groot. De links onder de lensnamen verwijzen allemaal naar de reviews van the-digital-picture.com. Deze man is van de optische tests enzo, hoef ik dat niet meer te doen. Het gaat mij immers om hoe de lens voor mij persoonlijk werkt.

Hypstamatic iPhone App

Me with the canonetJe hoeft geen dure camera te hebben om mooie foto’s te maken. Er is zelfs een hele trend die de al belabberde camera van de iPhone downgrade naar jaren 50/60 rangefinder achtige kwaliteiten. En dan een exemplaar wat een keer is meegewassen en van een flat is gevallen.

Deze trend komt voort uit de Hypstamatic iPhone App. Deze app gooit een paar filter over je foto heen en zet er een leuk framepje om heen op basis van je keuze van flits, lens en film. Zeker met de extra lens/flits/film packs kun je eindeloos combineren, en komt het dus neer op je compositie en creativiteit hoe de foto wordt.

Dit zelfportret is gemaakt voor een spiegel, maar niet met de afgebeelde Canonet. Ik kon in de spiegel het scherm van mijn iPhone zien en zo de juiste compositie maken. Ik had 15 fotos nodig voor dit eruit kwam. Even oefenen dus, maar dan heb je wel een leuke foto.

Post processing

Als ik een foto maak wil ik dat die foto klaar is als ik afdruk met mijn camera. Ik hou eigenlijk niet van post processing, vooral omdat ik er niet zo goed in ben. Het schijnt ook fout te zijn dat ik bijna alles in JPG schiet en niet in RAW. Dat schijnt niet echt te helpen als je nog wat wilt bewerken.

Deze foto heb ik weer twee zwarte handdoeken gebruikt. Ik heb echter de belichting anders gedaan zodat er nog minder licht op de achtergrond valt. Ik sta ook verder van de achtergrond af dan bij de foto met hoed. De inspiratie voor deze foto was een foto in de achtergrond van een leader op de zender Holland Doc 24. Een heerlijke behang zender.

Iedere keer als ik die tussenfilmpjes met programma aankondigingen zag dacht ik, wat een mooier foto. En dat wilde ik zelf wel eens proberen. Ik heb één lichtbron gebruikt vrij dicht naast mijn hoofd. Ik denk dat er één meter tussen zit. De originele foto was met ontbloot bovenlijf maar dat beviel me niet. Ik vind de isolatie van het hoofd door het zwarte t-shirt veel mooier.

Ik heb deze foto bewerkt door vlakken zwart te kalken en door de schaduwen zwarter te maken in Lightroom. Ik had op een bepaald moment ook mijn linker oog weg gepoetst, maar in vind het wel leuk dat dat glimmertje er nog net in zit. Eigenlijk vond ik het allemaal veel teveel werk. Maar een foto als deze is bijna niet te maken zonder nabewerking.

Almere Haven

Iedereen die afgeeft op Almere, is er nog nooit geweest. Die stelregel blijkt nu al een paar jaar te kloppen. Het vooroordeel dat het lelijk is is nogal hardnekkig. Toch is iedere kennis en ieder familielid tot nu toe onder de indruk van de omgeving van mijn huis. Als ik mijn voordeur uit loop moet ik één straat door om in een groot park te staan. Dat park grenst aan het bos, dus eigenlijk sta ik bijna meteen in een bos. Sowiso zijn de huizen hier niet duur (het voordeel van de slechte reputatie) en is het erg veilig op straat en om te wonen. Mensen hebben hier rustig hun fiets van het slot in de voortuin staan. De achtertuinen van mijn straat grenzen aan eer besloten pleintje. Allemaal erg rustig en veilig. Leuk voor de kinderen vooral natuurlijk.

Maargoed, het hiernast geschoten kiekje is in het park tussen mijn straat en de straat van mijn schoonouders. Dit was een terloops kiekje terwijl ik met stella rondliep. De regelmaat in de bomen beviel me wel. Dus maakte ik deze foto daarvan. Foto is niet gecropped.

Arc et senans

Soms heb je zo’n avond. Geen wind, sliertige wolkenflarden. De zon die roze ondergaat.

En als je dan in Arc et Senans langs het kanaal loopt, moet je natuurlijk wel dit boerderijtje aan een kleine cascade op de foto zetten.