%20 Blog

Flower

Posts Tagged ‘fotografie’

Kinderen in de studio

Kinderen houden niet van dingen moeten. Leuk doen omdat grote mensen hebben verzonnen dat er leuk moet worden gedaan. Daar hebben ze meestal geen zin in. Om bovenstaande foto voor elkaar te krijgen moet je de kinderen eerst volledig vertrouwd maken met alle apparatuur. Hier stond een backdrop, vrij groot ding op twee statieven. Ook stonden er twee lampen, aan weerszijde van de kamer. Ik heb de kinderen laten helpen met neerzetten. Dat vinden ze leuk. En dan is er ook geen dreiging van alle grote zwarte dingen met snoeren.

Vervolgens heb ik de studio even gelaten voor wat hij was. We gingen een verkleed feestje doen. De kinderen kozen ervoor om ridders te worden. Met een printcessenjurk. Zag er niet uit, maar we hebben enorme lol gehad. Vervolgens heb ik een aantal mooie verkleedpakken geselecteerd en gekeken of de kinderen er zin in hadden om dat aan te doen. Beide werden ze een draakje. Mooie heldere kleuren zo tegen de zwarte achtergrond. Vervolgens heb ik drie minuten foto’s gemaakt van dit tafereel. Drie minuten. Toen wilde mijn dochter geen draak meer zijn en was het weer geen gezicht.

De foto in dit artikel is overigens de tweede van de serie. Met eigenlijk nauwelijks nabewerking. In totaal, met neerzetten en opruimen van de studio, het spel eromheen en het nabewerken, kostte deze foto me vier uur werk op de dag zelf. Dus dat is een flinke hoeveelheid energie die in één enkele foto gaat zitten. Iets wat ik niet vaak doe voor een familiekiek. Maar het was zowel om te leren, als om een foto te verkrijgen die ik naar opa’s en oma’s kan sturen. En die waardering, daar steek je rustig een dag werk in.

Canon EF 55-200mm f/4.5-5.6 ii usm

Deze lens kocht ik omdat ie goedkoop was. En als ik zeg goedkoop, dan bedoel ik ook echt goedkoop. 5 euro heb ik ervoor moeten betalen. Ja echt, vijf. En daarvoor had ik een lens in absolute nieuwstaat.

Ik was dus al meteen blij vanwege de prijs. Vaste lezers van dit blog kennen me een beetje, prijs is voor mij een belangrijke factor in mijn waardering voor een lens, en voor 5 euro hoeft een lens niet heel veel te kunnen om mij toch blij te verrassen. Want eigenlijk het enige dat mankeert aan deze lens is het ontbreken van stabilisatie. Dat is mijns inziens onmisbaar op een telelens. Ingezoomd naar 200mm wordt het beeld in de zoeker wazig door al het gewiebel.

Maar bij de uiteindelijke foto’s is beeld stabilisatie met techniek of het domweg opkrikken van de ISO wel te vervangen. Mijn stelregel is dat de sluitertijd 2x de focal length moet zijn. De algemene regel is 1x de focal length bij full frame. Maar dan moet ik dus maal 1.6 gaan omrekenen met mijn crop camera, en dat vind ik veel teveel werk. (van 320 naar 400 is maar 1 stop, dus who cares) In de praktijk gebruik je deze lens enkel bij daglicht, en dan is 1/400ste bij f/5.6 geen enkel probleem.

Andere minpunten van deze lens zijn het draaien en in en uit bewegen van het front element, en de daarbij horend focus breathing. De focus breathing is zo sterk dat close up niet verder dan 135mm kan worden ingezoomd. Ook is de autofocus veel aan het zoeken. Soms moet de lens wel twee keer de volledige focus range af om tot de conclusie te komen dat je het zelf maar moet uitzoeken. En op dat moment is er geen focus override mogelijk, want daarvoor moet eerst de af/mf switch omgezet worden, en moet je door het front element te draaien focussen.

Als echter al deze hindernissen genomen zijn maakt de lens wel prachtige plaatjes. Ik ben tevreden over de scherpte en de kleuren. Met sterk tegenlicht gebeuren er wat maffe dingen aan de randen van schaduw objecten, maar echt storend vind ik het niet. Door het lage gewicht en de lage prijs is dit een top lens om bijvoorbeeld een 18-55mm kit uit te breiden. Ook is dit een EF lens en geen EF-s lens, dus is hij te gebruiken op full frame. Dus mocht al je geld opgegaan zijn aan een EOS 5D, koop deze lens en een 28-80mm USM. Dan kun je voor bijna geen geld toch prima fotos maken.

Canon EF 40mm f/2.8 STM

20130519-IMG_6619

ISO100 40mm f/2.8 1/1000

20130519-IMG_6624

ISO400 40mm f/22 1/60

20130525-IMG_6671

ISO100 40mm f/4.5 1/160

Vanaf de dag dat ik deze lens in mijn bezit heb, is het de lens die standaard op mijn camera zit. Ik heb in het verleden een EF 50mm f/1.4 USM gehad, en sinds ik die lens verkocht om een EF 24-70mm f/2.8L USM te kunnen kopen, mis ik een prime in mijn set.

Een prime lens heeft een aantal voordelen over een zoomlens. Ten eerste heb je minder elementen nodig voor een prime lens. Minder glas is minder verlies van kleur, minder gewicht, minder grote lens. Dus een mooie handzame lens, met goede prestaties. Een ander voordeel van een prime is dat je m niet hoeft te bedienen. Autofocus aan, en foto’s maken met één hand. Zeker met een camera zonder draagband geeft dat een enorme bewegingsvrijheid die de creativiteit geen strobreed in de weg legt.

Deze lens is voor een prime niet erg lichtsterk. Nou is f/2.8 best lichtsterk, maar als je bedenkt dat de meeste primes tussen de f/1.4 en f/2 zijn is deze een beetje gehandicapt. Nu is het wel zo dat je een lens voor het beste resultaat niet op de rand van zijn kunnen moet gebruiken. Dus wijd open foto’s maken is vaak een slecht idee. De EF 50mm f/1.8 II is behoorlijk fuzzy wijd open. En pas vanaf f/2.8 is de scherpte mooi. En op dat diafragma kunnen we mooi vergelijken met de 40mm wijd open.

Want dat is dus het verrassende aan de 40mm. Hij kan gewoon op f/2.8 gebruikt worden. Hij is bij vlagen zelfs scherper dan de EF 24-70mm f/2.8L USM. En dat in een mini lensje voor een mini prijsje. Bij schrijven van deze review is er een €50,- cashback actie waardoor de prijs effectief dropt van €189,- naar €139,- bij cameranu.

Gigapixel

Ik fotografeer al een tijdje panorama’s met de Nodal Ninja 5. Dit is een zeer solide, en betrekkelijk betaalbare handbediende panorama head. Ik heb een statief waarbij de koppeling waterpas gezet kan worden, en samen is deze set super snel op te zetten om mooie panorama’s te maken. Ik maak bijvoorbeeld met mijn Tokina 11-16mm 360 graden panorama’s, of met de telelens grote panorama’s om in te zoomen. Deze week vond ik het leuk om de grenzen eens op te zoeken. Mijn rotatiekop kan in verschillende stappen roteren. De kleinste stap is 3,25 graden. Omgerekend via field of view in portrait kom je dan op 200mm op een crop camera of 300mm op full frame. Dus heb ik mijn 70-200mm erop gezet en ben ik gaan schieten. De hoogte graden heb ik op 5 gezet omdat dat nu eenmaal makkelijk af te lezen stapjes zijn op de nodal ninja. Verticaal heeft ie niet zo’n mooi kliksysteem als horizontaal.

AlmereJan2013

Los van de voorbereiding en nabewerking thuis koste dit me dus maar 10 minuten. Bizar weinig tijd. En een bijkomend voordeel van snelheid is ook dat het licht niet zoveel kan veranderen. Niets zo lelijk als een wolk die er de eerste keer van links naar rechts niet is, de tweede keer ineens een schaduw werpt op je onderwerp.

De nabewerking word wel lastiger met zoveel foto’s.

De crop mythe

Ik irriteer me regelmatig aan de misvattingen rond crop cameras. En in plaats van het reageren op individuele gevallen waar mensen het mis hebben, schrijf ik het maar eens op. Punt voor punt, hoe het echt zit. We beginnen met focal length.

Focal Lenth

De focal length is een bepaalde optische notatie voor de verhouding tussen het gezichtsveld en het formaat van de projectie. Bij camera lensen gebruikt met een projectie formaat van 35mm film. Ofwel de full frame sensor. Vaak word deze focal length omgerekend naar een crop focal length. Dit heeft echter niet zoveel zin. De karakteristieken blijven namelijk vrijwel volledig verbonden aan de originele focal length. Behalve dan het gezichtsveld. Dat wordt een uitsnede.

Laat ik het demonstreren aan de hand van een voorbeeld:

Een Canon 10-22mm is een mooie wijde lens. Om nu een vergelijking te maken welk beeld de crop camera ziet, en met welk soort lens een full frame camera dat beeld ziet rekenen we de mm om met een factor 1.6 (Canon crop factor) en komen we uit op een 16-35mm. Dus zegt men: een 10-22mm op crop, is hetzelfde als een 16-35 op full frame. Dit gaat echter alleen op voor de beeldhoek. Op een wijde lens is namelijk ook een sterke vervormingsfactor van toepassing. De 16-35 van Canon vervormd op 16mm precies evenveel als de 10-22mm op 16mm. Wijder zal de vervorming veel groter zijn.

Extra zoom

Maar dan nu de zoom lens. Dat een wijde lens minder wijd is op een crop camera is een nadeel. Echter vaak ziet met het langer worden van een zoom als een voordeel. Een factor 1.6 meer zoom! Wie wil dat niet? Mijn 100-400mm word volgens die theorie een 160-640mm. Maar is dit wel zo? Want wat ziet de camera op die lengte? Het licht dat door de lens komt is hetzelfde. Hij produceert een beeld van 35mm, echter de sensor ziet een stukje minder. Dus eigenlijk is het beeld op 400mm minder dan op een full frame camera. En niet meer.

(c) Canon Japan

Nog maar eens een voorbeeld. Twee cameras:
Een Canon van 18 megapixel met een 1.6 crop camera versus een Canon 46.6 megapixel full frame camera.

Hoe kunnen we deze cameras vergelijken. Ik heb voor het gemak een factor 1.6 grotere resolutie voor de full frame camera genomen omdat dit betekend dat ze precies dezelfde pixel dichtheid op de sensor hebben. Stel nu, we zetten de 100-400 vast op een statief, bevestigen de 18 megapixel camera, en maken een foto. En vervolgens wisselen we naar de full frame camera. Dan maakt die een andere foto. De lens is hetzelfde, de focus hetzelfde, de zoom gelijk, maar de beeldhoek is anders. Leggen we nu de foto met 640 effectieve megazoom milimeter over de full frame 400mm foto, dan zien we precies dezelfde pixels. Alleen heeft de full frame versie er 28 miljoen extra in een brede rand rond de crop foto. Effectief dus dezelfde foto.

Maar waarom zeggen zelfs professionals dan dat ze extra zoom willen en daarom een APS-H of APS-C camera kopen? Dat heeft met een ander verschijnsel te maken. Bij schrijven van dit artikel hebben camera’s van Canon vier verschillende sensoren: Alle crop camera’s zijn 18 megapixel. De full frame camera’s zijn 18, 20 en 22 megapixel. Laten wel voor het vergelijken de crop 18 megapixel vermenigvuldigen met 1.6. Komen we op 46.6 megapixel. En daar zit m dus het voordeel. Er is op het moment geen 46.6 megapixel full frame camera van Canon. Dus de effectieve resolutie van het 640mm beeld is wel degelijk hoger dan een deel uitsnede van een full frame beeld op 400mm. Maar met een nadeel.

Ruis

Meer megapixels betekend meer ruis. Dat is nou eenmaal een natuurwet. Er zijn nog allemaal andere factoren die mee wegen in het ruis resultaat. Als die factoren worden terug gedrongen bij het vervaardigen van een sensor, kan de resolutie omhoog bij gelijk of beter ruis resultaat. Het is al vrij lang het geval dat full frame camera’s betere ruis prestaties leveren. Dit heeft dus meer van doen met de relatief lage resolutie, dan met het formaat van de sensor.

Als we de ruis dus meewegen, is een beeld van 640mm op een 18 megapixel crop camera niet veel scherper dan een crop uit een 400mm beeld op een 22 megapixel full frame camera.

Scherptediepte

Nog zo’n mythe die gedeeltelijk onzin is en gedeeltelijk waar. Een full frame camera heeft minder scherptediepte dan een crop camera. Scherptediepte is een gevolg van diafragma en focal length. Dit zijn beiden eigenschappen van de lens. Eenmaal in de body aangekomen verandert er niets meer aan het ontstane beeld. Wat dat betreft is het dus onzin. Echter, er is een factor die we hierbij vergeten. Stel nu, ik heb een 24-70 zoom lens. En ik maak met mijn crop camera een foto op ongeveer 30mm. Daarna maak ik precies dezelfde foto, van precies dezelfde plek met dezelfde lens, echter met een full frame camera. Dan moet ik tot ongeveer 50mm inzoomen voor hetzelfde beeld. Op f/2.8 op een afstand van 5 meter van het onderwerp heb ik dan een scherptediepte van 3.25 meter op de crop camera, en een scherptediepte van 1.17 meter op de full frame camera. Zoom ik nou op de crop camera ook naar 50mm, dan heb ik daar precies dezelfde scherptediepte van 1.17 meter. Het is dus het verschil in beeldhoek, en de correctie door te zoomen die het verschil maakt. Dit gaat ook op als je een vaste lens hebt. Met een crop camera maak je een foto van 16 meter afstand op 50mm, met een full frame loop je dichterbij tot 10 meter om dezelfde foto te maken. En daarmee wordt ook de scherptediepte kleiner.

Waarom full frame

De reden om voor full frame te kiezen is door bovenstaande mythes een beetje verstoord. Het gaat om een aantal dingen. Stel je wilt voor je crop camera een wijde zoom van 10 tot 22 die briljant scherp is en een lichtsterkte heeft van f/2.8. Die bestaat niet. Evenals een lichtsterke zoom van 40-125mm. Dus voor het beeld dat die lenzen geven moet je naar full frame, met de 16-35mm en de 70-200mm. Een andere keuze is minder ruis. Want Canon maakt nu eenmaal geen briljante 10 megapixel crop camera’s. Zo’n camera zou dezelfde ruis prestaties kunnen halen als de 18 megapixel 1DX. Maar bovenal de belangrijkste reden is dat alle camera’s die Canon verkoopt totaal verschillend zijn. Ze hebben allemaal andere eigenschappen. Bedenk van alle eigenschappen of het belangrijk voor je is. (voor mij is snelheid, goede autofocus, weather sealing en wireless flash onmisbaar) Kom je na die overweging op een full frame model uit, dan is dat de camera voor jou. Maar full frame is geenszins per definitie een betere camera dan een crop camera.

Canon Speedlite 430EX II en Canon Speedlite 580EX II

Canon Speedlite 430EX II op camera tegen de avond zon in.

Mijns inziens kan een fotograaf niet zonder flitser. Zodra de zon schijnt gaat bij mij de reportage flitser op de camera. Tegen de zon in, met een krachtige invulflits zijn zulke mooie sfeerbeelden te maken. Zoals hierboven in de avondzon.

Maar ook bij object fotografie, en portretten is er veel winst te halen. Bij normaal daglicht of huiskamer verlichting mist een object vaak de dramatiek die juist goed kan overbrengen hoe een object in het echt is, of kan zijn. Hierbij is het wel een voordeel als de flitser van de camera gehaald kan worden bijvoorbeeld door middel van een off camera shoe cord, of de draadloze flitstechnologie in de EOS 7D/60D/600D. Hierdoor kan het lichtpunt mooi geplaatst worden voor het creëren van veel diepte in de compositie.

Canon Speedlite 430EX II Draadloos links op tafel.

Het voordeel van draadloos flitsen is ook dat je meer dan één flitser kunt gebruiken, en die vrij kunt plaatsen rond je onderwerp. Ook kun je gebruik maken van flitsparaplu’s en softboxen. Deze verzachten het licht, en zorgen voor een mooie gelijkmatige belichting van je onderwerp. Zoals Gerben hier rechts. Dit is voor een wit scherm, verlicht met de Canon Speedlite 580EX II en verder naar voren een Canon Speedlite 430EX II door een witte paraplu. Het mooie van studio belichting is het kunnen kiezen voor een vrij klein diafragma en korte sluitertijd wegens de grote hoeveelheid licht er beschikbaar is.

Het verschil tussen de Canon Speedlite 430EX II en de Canon Speedlite 580EX II is ten eerste de hoeveelheid licht. Maar ook het feit dat de Canon Speedlite 580EX II weather sealed is, wat intelligenter is, en is voorzien van een Speedlite transmitter, zoals de 7D, de 60D en de 600D camera’s. Ook kan de flitskop een klein stukje naar beneden gedraaid worden zodat bij close-up fotografie de lichtbundel niet over het onderwerp heen vliegt.

Wat mij betreft is de keuze tussen de 430EX II en de 580EX II echt een kwestie van budget. Kun je de 580EX II betalen, koop dan die. Hij is op alle fronten (behalve draagbaarheid, hij is nogal groot) beter de dan 430EX II. Maar hij is ook twee en een half keer zo duur. Ik noemde al eerder dat de 580EX II wat intelligenter is. Dit is mijn eigen observatie, en ik heb niet nagezocht wat hier de oorzaak van is. Maar de belichting is gelijkmatiger, en klopt beter bij het omgevings-licht.

Wat beide flitsers niet hebben is een video lamp. Canon maakt maar één flitser die dat heeft, en dat is de Canon Speedlite 320EX. Ik hoop binnenkort een exemplaar te bemachtigen, en zal dan een review schrijven van deze flitser.

Plastic lenzen van Canon

Er zijn een aantal lenzen van Canon die “Plastic lenzen” genoemd worden. Deze benaming brengt sommige mensen in de war. Want een plastic lens, Dat wil je toch niet? De misvatting is dat de optische elementen van plastic zijn. Dit is echter niet waar. Canon EF-s en EF lenzen hebben allemaal glazen elementen. Wat er wel plastic is, is de lens mount.

Dit is echter geen probleem. De reden waarom er voor plastic is gekozen is productie kosten. Dit is echter wel gedaan binnen de strenge kwaliteits-eisen waaraan een lens moet voldoen. De lenzen waarop de plastic mount is toegepast zijn allemaal lichtgewicht lenzen, er komt dus weinig stress op de mount te staan.

Er zijn wel redenen om niet te kiezen voor een “plastic” lens, maar dit zal eerder het ontbreken van een USM of STM motor zijn, dan de gebruikte constructie materialen.

Canon EF-S 18-55mm f/3.5-5.6 IS II

Omdat ik steeds meer film met mijn camera, ontstond de behoefte aan een gestabiliseerde lens. Maar omdat mijn normale midrange lens de 24-70L is, verwacht ik de gestabiliseerde midrange niet zo vaak te gebruiken buiten filmen. De 24-70L is immers de beste midrange zoom.

Dus dan mag ie niet zo veel kosten. Waarmee lenzen zoals de 24-105L, de 15-85 en de 17-55 eigenlijk afvallen. Dus dan kom je uit bij kitlenzen. De 18-55mm IS. Waarvan twee versies bestaan. De versie 1 heeft door de jaren veel verschillende reviews gehad. Van vernietigend tot zeer lovend. Vooral Ken Rockwell is voorstander van deze lens. Rockwell was lovend over de kwaliteit en scherpte van deze lens.

De versie 2 van deze lens is bijna hetzelfde als de versie 1. Er zijn wat verbeteringen aangebracht in het productie proces, de structuur van de grip is anders, maar al het glas is hetzelfde. Wat niet hetzelfde is, is het stabilisatie systeem. Dat is nogal verbeterd. Niet alleen is het nu vier stops stabilisatie in plaats van vier. Ook voelt de lens nu aan of je aan het mee bewegen bent met je onderwerp. Zogenaamde panning detection. Dat maakt die versie 2 toch een stuk interessanter dan de versie 1.

En dan de prijs. Bij CameraNu is de lens op het moment van schrijven €169,-. Maar dat heb ik voor mijn exemplaar niet betaald. Mijn lens kocht ik voor €55,- op marktplaats. Pas enkele weken oud, uit een kit. De verkoper had een EOS 600D kit gekocht en wilde een langere zoom lens kopen in plaats van de 18-55mm. Zich niet realiserend wat deze lens waard is, en hoe goed hij eigenlijk is, vroeg hij maar €75,-. En accepteerde hij een bod van €55,-. Dit is echt uniek voor deze lens. Koopjes op marktplaats zijn zeldzaam wat lenzen betreft, maar een goedkope Canon EF-S 18-55mm f/3.5-5.6 IS II is waarschijnlijk binnen een paar dagen gevonden.

De scherpte van de lens was het eerste wat me op viel. Ik heb ook een Canon EF-s 18-55mm f/3.5-5.6 II gehad, maar die is lang niet zo scherp als dit exemplaar. Tijdens het filmen is de stabilisatie actief, en nauwelijks hoorbaar. De autofocus motor maakt wel een hoop herrie, maar dat is toch niet bruikbaar op mijn EOS 7D.

Tijdens het “pannen” wil de stabilisatie nog wel eens schokken. Vooral als je vanuit stilstand gaat pannen denkt de stabilisatie eerst het beeld stil te moeten houden, en gaat dan met een schok toch mee bewegen. Ik ben benieuwd of andere gestabiliseerde lenzen dit ook hebben. En zal dat in de toekomst uitproberen.

Custom SLR M-Plate Pro & Sun-Sniper Sniper-Strap One

Omdat ik het aan mijn statief vastschroeven van mijn camera veel teveel gedoe vind ben ik op zoek gegaan naar een quick-release system wat goed voor me werkt. Nu ben ik ook niet echt blij met de standaard neck-strap die bij de camera geleverd is, dus ging ik op zoek naar iets dat beide problemen kan verhelpen.

Op petapixel.com staat al een tijdje een reclame in de rechter kolom voor een c-loop bevestigings-ring van Custom SLR. Op de site van Custom SLR word vervolgens het voordeel van een strap bevestiging aan de onderkant van de camera aangeprezen. Natuurlijk leuk, maar dat lost niet het probleem op dat je, als je de camera als een schoudertas over één schouder hebt hangen, nog steeds aan het klooien bent met een stroeve band die niet over je schouder wil schuiven. Dus dit is niet de oplossing.

Wat wel een mooi product is van ditzelfde Custom SLR is de M-Plate Pro. Een kneiterharde aluminium plaat met zowel een Arca-Swiss bevestiging als een Manfrotto RC2 bevestiging. En bovendien een off-set gat voor een c-loop, of andere bottom strap oplossing. Bijkomend voordeel van deze plaat is dat er een ringetje aan zit voor een hand-strap. En dat hij ervoor zorgt dat de camera met lens netjes vlak op tafel kan staan door net een beetje extra ondersteuning richting de lens.

Te koop bij CameraNu voor €77,90 (link&link)

En eenmaal op de site van CameraNU viel mij een schouderband op. De Sun-Sniper Sniper-Strap One. Deze schouderband is lekker breed, voorzien van een verend gedeelte, en er zit een mooie gelagerde koppeling aan waarmee de camera vrij over de strap kan bewegen. En daarmee is dus het probleem van de verschuivende schouderband verholpen.

Wat ook prettig is is hoe makkelijk die koppeling te bevestigen en te demonteren is. Je kunt de strap zonder camera over je schouder hangen en de camera lekker in een tas hebben. En als je dan gaat fotograferen schroef je snel de strap aan je camera en kun je meteen aan de slag. Ook loshalen is een kwestie van losdraaien en camera weer in de tas gooien. Het werkt heel snel en prettig.

Deze producten zorgen er samen voor dat ik de camera prettig kan dragen, snel op een statief kan bevestigen en ik kan mijn handstrap gebruiken zonder dat ik een bulky battery grip hoef te gebruiken. Alleen maar voordelen.

Te koop bij CameraNu voor €49,95 link

Photo Credit: ePhotoZine & Sun-Sniper

Update:Na een jaar prettig gebruik gemaakt te hebben van de Sun-sniper strap viel hij vandaag uit elkaar. Met als gevolg dat mijn camera op de grond viel. Ik liep met de Canon EOS 7D, de EF 24-70mm f/2.8L en de 580EXII over een grindpad toen de schroef uit de gelagerde ring schoot. Dit blijkt erin geklemd te zitten. Op geen enkele manier gezekerd. Dus niet kopen die strap, op een dag sloop je je camera ermee. Ik had geluk, mijn set van over de 2500 euro is enkel wat gekrast, het had veel erger kunnen zijn. En bij Cameranu mocht ik de strap inruilen op de veel betrouwbaardere Black Rapid strap.

Minder licht

Alles altijd mooi inflitsen is één ding. Maar soms is donker juist leuker. Dit is een foto die ik vooral maakte om te spelen met mijn nieuwe 580EX II flitser. Briljant ding. Na hem een tijdje naast de 430EX II gebruikt te hebben snap je waar het prijsverschil in zit. Deze foto is gemaakt in de hoek van mijn huiskamer waar ik laatst de open haard heb weggehaald. Deze muur is opgevuld met beton maar nog niet gestuukt. Hierdoor is ie mooi grof. Ik met de 430 EX II ingezoomd een lichte plek achter mij gecreëerd. Met de 580EX II in een shoot strough umbrella naast mij heb ik mijn gezicht en lichaam belicht. Ik kijk naar mijn iPad, maar die heb ik uit het frame gecropped want het beeld was sterker zo.