%20 Blog

Flower

Archive for the ‘Reviews’ Category

Canon EF-S 18-55mm f/3.5-5.6 IS II

Omdat ik steeds meer film met mijn camera, ontstond de behoefte aan een gestabiliseerde lens. Maar omdat mijn normale midrange lens de 24-70L is, verwacht ik de gestabiliseerde midrange niet zo vaak te gebruiken buiten filmen. De 24-70L is immers de beste midrange zoom.

Dus dan mag ie niet zo veel kosten. Waarmee lenzen zoals de 24-105L, de 15-85 en de 17-55 eigenlijk afvallen. Dus dan kom je uit bij kitlenzen. De 18-55mm IS. Waarvan twee versies bestaan. De versie 1 heeft door de jaren veel verschillende reviews gehad. Van vernietigend tot zeer lovend. Vooral Ken Rockwell is voorstander van deze lens. Rockwell was lovend over de kwaliteit en scherpte van deze lens.

De versie 2 van deze lens is bijna hetzelfde als de versie 1. Er zijn wat verbeteringen aangebracht in het productie proces, de structuur van de grip is anders, maar al het glas is hetzelfde. Wat niet hetzelfde is, is het stabilisatie systeem. Dat is nogal verbeterd. Niet alleen is het nu vier stops stabilisatie in plaats van vier. Ook voelt de lens nu aan of je aan het mee bewegen bent met je onderwerp. Zogenaamde panning detection. Dat maakt die versie 2 toch een stuk interessanter dan de versie 1.

En dan de prijs. Bij CameraNu is de lens op het moment van schrijven €169,-. Maar dat heb ik voor mijn exemplaar niet betaald. Mijn lens kocht ik voor €55,- op marktplaats. Pas enkele weken oud, uit een kit. De verkoper had een EOS 600D kit gekocht en wilde een langere zoom lens kopen in plaats van de 18-55mm. Zich niet realiserend wat deze lens waard is, en hoe goed hij eigenlijk is, vroeg hij maar €75,-. En accepteerde hij een bod van €55,-. Dit is echt uniek voor deze lens. Koopjes op marktplaats zijn zeldzaam wat lenzen betreft, maar een goedkope Canon EF-S 18-55mm f/3.5-5.6 IS II is waarschijnlijk binnen een paar dagen gevonden.

De scherpte van de lens was het eerste wat me op viel. Ik heb ook een Canon EF-s 18-55mm f/3.5-5.6 II gehad, maar die is lang niet zo scherp als dit exemplaar. Tijdens het filmen is de stabilisatie actief, en nauwelijks hoorbaar. De autofocus motor maakt wel een hoop herrie, maar dat is toch niet bruikbaar op mijn EOS 7D.

Tijdens het “pannen” wil de stabilisatie nog wel eens schokken. Vooral als je vanuit stilstand gaat pannen denkt de stabilisatie eerst het beeld stil te moeten houden, en gaat dan met een schok toch mee bewegen. Ik ben benieuwd of andere gestabiliseerde lenzen dit ook hebben. En zal dat in de toekomst uitproberen.

Custom SLR M-Plate Pro & Sun-Sniper Sniper-Strap One

Omdat ik het aan mijn statief vastschroeven van mijn camera veel teveel gedoe vind ben ik op zoek gegaan naar een quick-release system wat goed voor me werkt. Nu ben ik ook niet echt blij met de standaard neck-strap die bij de camera geleverd is, dus ging ik op zoek naar iets dat beide problemen kan verhelpen.

Op petapixel.com staat al een tijdje een reclame in de rechter kolom voor een c-loop bevestigings-ring van Custom SLR. Op de site van Custom SLR word vervolgens het voordeel van een strap bevestiging aan de onderkant van de camera aangeprezen. Natuurlijk leuk, maar dat lost niet het probleem op dat je, als je de camera als een schoudertas over één schouder hebt hangen, nog steeds aan het klooien bent met een stroeve band die niet over je schouder wil schuiven. Dus dit is niet de oplossing.

Wat wel een mooi product is van ditzelfde Custom SLR is de M-Plate Pro. Een kneiterharde aluminium plaat met zowel een Arca-Swiss bevestiging als een Manfrotto RC2 bevestiging. En bovendien een off-set gat voor een c-loop, of andere bottom strap oplossing. Bijkomend voordeel van deze plaat is dat er een ringetje aan zit voor een hand-strap. En dat hij ervoor zorgt dat de camera met lens netjes vlak op tafel kan staan door net een beetje extra ondersteuning richting de lens.

Te koop bij CameraNu voor €77,90 (link&link)

En eenmaal op de site van CameraNU viel mij een schouderband op. De Sun-Sniper Sniper-Strap One. Deze schouderband is lekker breed, voorzien van een verend gedeelte, en er zit een mooie gelagerde koppeling aan waarmee de camera vrij over de strap kan bewegen. En daarmee is dus het probleem van de verschuivende schouderband verholpen.

Wat ook prettig is is hoe makkelijk die koppeling te bevestigen en te demonteren is. Je kunt de strap zonder camera over je schouder hangen en de camera lekker in een tas hebben. En als je dan gaat fotograferen schroef je snel de strap aan je camera en kun je meteen aan de slag. Ook loshalen is een kwestie van losdraaien en camera weer in de tas gooien. Het werkt heel snel en prettig.

Deze producten zorgen er samen voor dat ik de camera prettig kan dragen, snel op een statief kan bevestigen en ik kan mijn handstrap gebruiken zonder dat ik een bulky battery grip hoef te gebruiken. Alleen maar voordelen.

Te koop bij CameraNu voor €49,95 link

Photo Credit: ePhotoZine & Sun-Sniper

Update:Na een jaar prettig gebruik gemaakt te hebben van de Sun-sniper strap viel hij vandaag uit elkaar. Met als gevolg dat mijn camera op de grond viel. Ik liep met de Canon EOS 7D, de EF 24-70mm f/2.8L en de 580EXII over een grindpad toen de schroef uit de gelagerde ring schoot. Dit blijkt erin geklemd te zitten. Op geen enkele manier gezekerd. Dus niet kopen die strap, op een dag sloop je je camera ermee. Ik had geluk, mijn set van over de 2500 euro is enkel wat gekrast, het had veel erger kunnen zijn. En bij Cameranu mocht ik de strap inruilen op de veel betrouwbaardere Black Rapid strap.

Canon EF 50mm f/1.8 II

Toen ik deze lens kocht, was ik onder de indruk van de mooie onschepre achtergronden die ik kom maken. WAUW dacht ik, wat vet. Ik lijk wel een pro. Snel een oude neger zoeken om een zwart wit foto van te maken. Echter de buzz was snel verdwenen.

Wat een ongeloof stuk crappy speelgoed is dit dacht ik na een paar dagen. Het is een stukje plastic. Hij rammelt, focust langzaam en mist regelmatig. Bij weinig licht blijft ie heen en weer zoeken met een geluid van een opwindrobot uit de jaren 80. Erg lang gaan deze lensen niet mee. De meeste eindigen in twee stukken zoals op de foto.

Ook zijn de kleuren een beetje flets. Bokeh is niet mooi gelijkmatig. Alles aan deze lens is verkeerd. Hou die 120 euro in je zak, en spaar nog een 120 euro erbij voor een 2e hands 50mm 1.4. Die lens is een miljard keer beter.

(photo by Tastygiant)

Canon EF 100-400mm f/4.5-5.6 L IS USM (model 2010)

Ik heb deze lens al eerder beschreven. Ik had toen een exemplaar gehuurd bij Pixto-F. Ik was toen niet heel erg onder de indruk van de kwaliteit van de lens. Ik weet dat aan het feit dat het een nogal veel gebruikte huur versie was. Na flink sparen en een enorme meevaller met een nogal domme winkelier (hij verkocht terug gebrachte nieuwe lenzen voor 200 euro onder de nieuwprijs) kon ik de lens zelf aanschaffen, en ik had direct toen ik de lens vast had het gevoel dat dit een andere lens was dan de lens die ik kende.

Solide, snel en super scherp. Dat is wat voor indruk deze lens maakt. Het push-zoom ontwerp bevalt me prima. Ik heb het inmiddels goed in de vingers, en kan met mijn pink de tension ring vast zetten als ik een zoom lengte wil vasthouden tijdens het volgen van een onderwerp. De lens is nogal zwaar, maar de tripod ring kan precies in je hand palm liggen, waardoor je al je vingers vrij hebt om de lens te bedienen.

Het eerste wat ik fotografeerde met de nieuwe versie van deze lens was een hommel in mijn achtertuin. Even klooien met de opties, stabilisatie aan, close focus toestaan, en bam vierde afdruk is raak. (zie rechts) Toen wist ik het zeker. Een nieuwe lens was een goede keuze. Alle gebruikte lenzen op marktplaats die ik heb laten schieten zijn het waard geweest. Deze lens is super.

Dus eigenlijk moet ik de hele test herschrijven. Wat eigenlijk veel beter is is om een aantal foto’s te laten zien die aangeven hoe deze lens performed als je iets toevalligs tegenkomt. De politiehelikopter vloog op Schiphol, waar ik foto’s van landende vliegtuigen aan het maken was. Veel verder weg, onder een totaal andere hoek. Het konijntje liep op de binnenplaats van een boerderij waar ik onder de luifel de foto’s naar mijn iPad aan het copieren was. De trauma heli in het Amsterdamse bos waar ik roeiende collega’s aan het fotograferen was, en het roodborstje zat in een gedeeltelijk bevroren beekje in het pinguïn verblijf van burgers zoo.

Al deze foto’s zijn dus toevalligheden, onderwerpen die net zo rap weer weg zijn als ze gekomen zijn. En dat is voor deze lens dus geen probleem. Richten, en knallen. Dat is wat je wilt van een lange zoom. Want hoe langer de lens, hoe groter je keuze aan onderwerpen op ieder moment. Ik durf zelfs te beweren dat de lens beter is dan een 70-200IS met de 2x convertor. Niet omdat ie scherper of sneller zou zijn, dat is ie niet. Maar omdat je per saldo minder “gemiste” foto’s oplevert. Want dat is het grootste gevaar van ingewikkelde apparatuur, je bent te lang bezig met instellen, en je mist het moment.

Dan de hamvraag. Raad ik de lens aan. Ja, koop deze lens, het is de langste zoom die canon aanbied, als je geen F2.8 nodig hebt, en wel het stuk van 200 tot 400mm, dan is er gewoonweg geen betere lens dan de Canon EF 100-400mm. Hij is zijn prijs zeker waard, en ook al is ie een beetje op leeftijd, hij is zeker in staat het beste te maken van moderne autofocus systemen.

Canon EF 50mm f/1.4 USM

Dit is de lens die ik mis sinds de dag dat ik ‘m verkocht. Ik heb om mijn 24-70 te kopen, indertijd al mijn lenzen verkocht. Mijn set was toen de 28mm 1.8, de 50mm 1.4 en de 70-300IS. Ik was echter verliefd geworden op de 24-70, dus de lens moest in de verkoop.

Het belangrijkste kenmerk van de 50mm 1.4, voor mij, is de focus snelheid en accuraatheid. De lens schiet naar de juiste focus toe als je de afdruk knop licht indrukt. Dit doet ie geheel stil, en zonder de focus ring te draaien zoals de 50mm 1.8II wel doet.

Je camera is ook mooi in balans met deze lens. De camera ligt mooi in de hand. En zoals dat gaat met een prime, je kunt met één hand fotograferen. Zelfs met een grote reportage flitser op een pro body tipt de camera niet naar beneden zonder de support van je linker hand. En dat is prettig.

Ik vind ook de compositie van een 50mm op een crop body prettig. Alles komt net even dichterbij, en je snijd een stukje uit de zichtbare wereld om te bewaren. Je ziet iets moois, houd de camera voor je oog. De camera focust, en je drukt af voordat het moment weg is. Die snelheid is onmisbaar in een stad, met dieren, een evenement of mijn favoriete onderwerp. Spelende kinderen.

Ook is ie best betaalbaar. Er staat er altijd wel eentje op marktplaats, en voor 250 euro kom je er meestal wel uit met de verkoper. En als je geluk hebt zit er dan nog een mooi B&W filter en een zonnekap bij ook. Testen is vrij eenvoudig. Er mag geen stof in zitten. Hij mag geen geluid maken. En hij moet exact en snel focussen. Na een midrange zoom, zou een 50mm in ieders collectie moeten zitten.

Canon EF 28mm f/1.8 USM

De 28mm is op een crop camera wat ze noemen een “normal lens”, en dat is goed te zien. Je kunt je camera voor je oog houden, en met je andere oog langs de camera kijken, en je ziet met beide ogen hetzelfde. Dat is prettig bij straat fotografie. Je maakt een foto van wat je ogen zien. Maar daarmee is eigenlijk ook het nadeel genoemd. Creatieve fotografie leunt vaak op een uitsnede. De kunst van het weglaten. En bij een normal lens maak je een platte plaat van de wereld om je heen. Dat is vaak niet echt prikkelend. Om dat te voorkomen moet je op de computer croppen, of dicht op je onderwerp aflopen. Dat is ook wat een goede straat fotograaf doet. In het onderwerp staan en er een foto van maken.

Maar ik ben geen straat fotograaf. Ik voel me ongemakkelijk als ik van wildvreemde kiekjes ga schieten. Misschien zijn die mensen er helemaal niet van gediend. Dus neem ik liever wat afstand. En dan ligt het meer voor de hand om met de 24-70mm of de 50mm 1.4 op stap te gaan.

Er is nog iets waar de 28mm goed in is. En dat is close focus. Je kunt enorm dicht bij je onderwerp komen. Dit zorgt voor grappige composities, zoals een bos bloemen beeldvullend alsof je er met je neus tussen zit. Of een gezicht van heel dichtbij zodat het gezicht vervormt voor een grappig effect.

De kwaliteit van de lens is geweldig, en ik kan ‘m zeker aanraden. Echter niet als eerste of tweede lens. Koop een goede midrange zoom, een 50mm, en daarna pas de 28mm 1.8. Hij is leuk om in de tas te hebben, en scoort ook goed binnenshuis. Maar het is niet de lens die standaard op je camera zit.

Canon EF 100-400mm f/4.5-5.6 L IS USM

Wat een bakbeest. Dat was mijn eerste gedachte toen ik de lens vast had. Met 1,57 KG is het de een van de zwaarste lenzen (de 70-200 f2.8 IS is 1,66 KG) die ik tot nu toe in mijn handen gehad heb. Dit gewicht maakt `m wat moeilijk te gebruiken uit de hand. Één hand op de camera body, één hand over de lens, geen hand meer over voor de push-zoom. Het is ook vrij moeilijk om de push zoom op de juiste stroefheid af te stellen. Het exemplaar dat ik had was vrij stroef bij 100mm, en dan weer heel los bij 400mm zonder de lock ring te verdraaien. Hierdoor zakte hij met een harde knal af en toe ineens naar 400mm als ie om mijn nek hing.

Maar de hoofd functionaliteit is natuurlijk plaatjes schieten. Ik had voor mijn vakantie een aantal plannen met de lens. Een foto van de maan, foto’s van skiërs, en voor de lol wat fotos van de top van een berg om te kijken hoe goed je nou dingen dichtbij kunt halen met een 400mm lens. Over de maan foto schrijf ik een apart artikel, de rest past wel in dit artikel.

Voor sportfotografie is de lens eigenlijk te langzaam. De autofocus is gewoonweg minder snel dan de 70-200 familie lenzen. Bovendien is de bediening met het push zoom ontwerp te moeizaam voor sportfoto’s. In de praktijk stel je `m in op een lengte, en daar laat je `m dan ook. Een 70-200 heeft een veel intuïtievere grip, en daarom ga je makkelijker van 70 naar 200 en weer terug. Hierdoor is je framing vaak beter. Nu zal daarbij de kant tekening zijn dan die lens maar half zo lang is, maar dat is met een 1.4x of 2x converter op te lossen. (of verlies ik hier de factor prijs, €2000,- voor een 70-200 f/2.8L IS + €500,- voor een 2x converter versus €1200,- voor een 100-400L, uit het oog.)

Waar je een lange zoom ook op moet beoordelen is scherpte op de langste lengte. Stel nu dat een 70-200 op 200mm scherp genoeg is om te croppen naar het beeld van een 400mm, en de 400mm haalt wel hogere resolutie, maar geen hogere scherpte, dan kun je beter een 200mm in je tas hebben.

Hiernaast zie je een 100% uitsnede van de linker bovenhoek van de bovenstaande foto. Onbewerkt, alleen maar geknipt. Let hierbij op dat mijn camera sowieso al een 1,6 cropfactor heeft. Dit is dus niet eens de rand van een full frame beeld. Je ziet op de sneeuwranden duidelijk de kleuren weglopen. Bovendien is de foto in het geheel niet echt scherp. Dit lag duidelijk niet aan de camera instellingen of de hoeveelheid licht.

Al met al heb ik wel hele leuke fotos geschoten met deze lens. Het is lollig om tot 400mm te kunnen zoomen, je haalt de wereld een stuk dichterbij. En 100mm is precies wijd genoeg voor een paar mooie uitzicht shots. Al had ik daarvoor beter een 24-105 op mijn camera kunnen hebben. Die lens is stukke minder groot en zwaar, en kun je veel gemakkelijker mee een berg op nemen.

Het kiezen van een telelens/telezoom blijft erg moeilijk. Ik heb een 70-300 IS USM gehad, een 70-200 f/2.8 IS getest, en de resultaten van een aantal EF-s telezooms gezien, en ik kom eigenlijk tot de conclusie dat het een kwestie van budget is. Je hebt een bepaald bedrag te besteden, en kiest de lens die daarbij past. tot 300 euro is dat een ongestabiliseerde lens van sigma, tamron of canon, voor 400 euro de 70-300 IS USM van Canon. De volgende stap is meteen 700 tot 900 euro voor de grote tamron, sigma en tokina zooms. Daarna landen we bij de 100-400 (€1150,-) de 300mm prime (€1250,-) de 70-300L (€1350,-) en vrolijk verder naar de hele 70-200 IS familie. Veel keus, allemaal ander bedrag, steeds een stapje beter. De volgende lens die ik ga testen in dit segment is de 70-300L. Ik ben zeer benieuwd naar deze lens aangezien hij de allernieuwste technieken bevat.

Canon EF 50mm F/1.8 MarkI

Dit is qua prijs kwaliteit verhouding de beste lens die ik ooit gehad heb. De Canon EF 50mm F/1.8 MarkI is een zeldzame lens. Als ie al te koop is op websites als Marktplaats, dan is ie duurder dan een nieuwe MarkII. De nieuwe versie is echter op het glas na volledig van plastic. En niet het hoogwaardige plastic wat je mag verwachten. De MarkII is echt een lens dop met glas erin.

De MarkI daarentegen maakt net zulke scherpe foto’s als de veel duurdere EF 50mm f/1.4 USM. Dus als je geen continu manual focus, en geen USM motor nodig hebt, kun je net zo goed de MarkI zoeken en kopen. Prijzen variëren van 80 voor een lelijke gare, tot 175 voor een nieuwstaat lens. Mijn exemplaar was een beetje gaar, en kostte bij 100 euro. Nog altijd meer dan een nieuwe MarkII dus.

Hiernaast zie je drie fotos, één op f/22, twee op f/1.8. Het is een leuke lens om mee te spelen, en de kleuren zijn mooi. Echt een aanwinst voor de tas voor maar 100 euro. Alles aan deze lens is een beetje oud. Hij ratelt bij het focussen, en is daar niet zo snel in. Autofocus is op f/1.8 niet heel betrouwbaar. Mijn exemplaar had last van front focus. Maar vanaf f/2.8 merk je dat al niet echt meer.

Voor portretten en foto’s bij weinig licht is deze lens zeer geschikt. Manual focus is een stuk makkelijker dan de MarkII versie. Bij de MarkII draai je aan het front element, bij de MarkI heb je een echte focus ring, en een distance window. Ik kan deze lens aan een ieder aanraden die niet 250 euro of meer aan een 50mm prime wil uitgeven.

Canon EF-s 17-85mm f/4-5.6 IS USM

Een echte allroundzoom voor de crop camera. Dat is de Canon EF-s 17-85mm f/4-5.6 IS USM. 17mm is zodanig wijd dat alle fotos er vervormd uitkomen, en 85mm is twee stappen in het tele bereik. In vergelijking tot de 18-55mm, lijkt 17mm niet zoveel wijder. Maar in het wijde gebied zijn de stappen veel groter dan in het tele gebied. de stap van 84 naar 85mm zie je niet eens.

De beeldstabilisatie is ook erg prettig. Met een vaste hand kun je tot bij lange sluitertijden uit de hand schieten. Ook is het op 85mm wel prettig dat je beeld stilstaat als je probeert te focussen op je onderwerp. Als ik de keuze heb om een lens met IS (Image Stabaliser) te kopen, zal ik het altijd doen. Zeker op een telelens. Hoe het verder werkt geen idee. Daar zijn gelukkig andere websites voor.

Aangezien ik helemaal geen verstand heb van de werking van lenzen, geef ik graag gewoon mijn mening. Een algemene mening na het gebruiken van de lens. En wat de 17-85mm betreft is dat het volgende. Mooi bereik, lichtgewicht, niet te groot, fijne beeldstabilisatie. Verder klein diafragma. Als je naar beneden wijst zakt ie naar de 85mm en omhoog naar de 17mm. En niet alle fotos zijn even scherp. Dat is voor mij ook de voornaamste reden om `m weg te doen.

Die onscherpte moet ik even verder verklaren. Ik heb deze lens zowel op de 1000D als op de 7D gebruikt, en op beide cameras zag ik hetzelfde. Regelmatig gebruik ik de lens op f/4. Wat het maximum diafragma is (of minimum, ik haal die terminologie altijd door elkaar). En het probleem met canon lenzen buiten de L serie, is dat ze niet helemaal scherp zijn wijd open. De focus wil er dan nog wel eens naast zitten. Op een prime met f/2.8 diafragma is dat geen probleem. Die stop je dan naar f/4 en hij is bloedscherp. Maar als f/4 je maximum is, wil je dat dat scherp is. En dat is het niet.

En dan eindig je met een stapel fotos waar je er niet zoveel van kunt gebruiken, want naast de normale compositie selectie (en gekke bekken selectie) moet je ineens ook alle onscherpe fotos wegmikken. Dan gaat het wel erg snel achteruit.

Inmiddels is er een opvolger van de 17-85mm IS. De 15-85mm IS. En die is stukken beter als ik de reviews mag geloven. En tot ik `m zelf getest heb, geloof ik die reviews maar.

Canon EF-s 18-55mm f/3.5-5.6 II

Het moest er eens van komen. Een review van mijn eerste Canon lens. Op zich is de Canon EF-s 18-55mm f/3.5-5.6 II geen slechte lens. Hij kost namelijk op de 2e hands markt maar 20 euro. En dat zodanig weinig dat je je eissen een beetje moet bijstellen.

Het is een volledig plastic EF-s lens die nooit los te koop is geweest. Altijd alleen als kitlens bij een Canon EOS Rebel of 20D/30D. De rede hiervoor is simpel. De iets duurdere EF-s 18-55mm f/3.5-5.6 IS is beter. En het prijsverschil is zodanig laag dat dat voor een klant geen probleem zou moeten zijn.

Het bereik is ook prima. 18mm is best wijd. 55mm is lang genoeg voor een portret. Dus als je binnen een budget moet blijven, is dit een prachtige eerste lens om mee te beginnen. Maakt prima fotos. Echter, op een niet zo lichtsterke camera, zoals de Canon EOS 1000D (max iso 1600) begint het gebrek aan beeldstabilisatie, en het niet zo snelle diafragma je wel op te breken. Deze drie zaken bij elkaar zorgen ervoor dat je of flink veel licht, of een statief nodig hebt. En dat is niet altijd mogelijk.

Eindconclusie is dus: als je maximaal 50 euro aan een lens wilt uitgeven, koop de 18-55mm, heb je twee tientjes meer, koop dan de 18-55mm IS.