%20 Blog

Flower

Archive for the ‘Family’ Category

Kinderen in de studio

Kinderen houden niet van dingen moeten. Leuk doen omdat grote mensen hebben verzonnen dat er leuk moet worden gedaan. Daar hebben ze meestal geen zin in. Om bovenstaande foto voor elkaar te krijgen moet je de kinderen eerst volledig vertrouwd maken met alle apparatuur. Hier stond een backdrop, vrij groot ding op twee statieven. Ook stonden er twee lampen, aan weerszijde van de kamer. Ik heb de kinderen laten helpen met neerzetten. Dat vinden ze leuk. En dan is er ook geen dreiging van alle grote zwarte dingen met snoeren.

Vervolgens heb ik de studio even gelaten voor wat hij was. We gingen een verkleed feestje doen. De kinderen kozen ervoor om ridders te worden. Met een printcessenjurk. Zag er niet uit, maar we hebben enorme lol gehad. Vervolgens heb ik een aantal mooie verkleedpakken geselecteerd en gekeken of de kinderen er zin in hadden om dat aan te doen. Beide werden ze een draakje. Mooie heldere kleuren zo tegen de zwarte achtergrond. Vervolgens heb ik drie minuten foto’s gemaakt van dit tafereel. Drie minuten. Toen wilde mijn dochter geen draak meer zijn en was het weer geen gezicht.

De foto in dit artikel is overigens de tweede van de serie. Met eigenlijk nauwelijks nabewerking. In totaal, met neerzetten en opruimen van de studio, het spel eromheen en het nabewerken, kostte deze foto me vier uur werk op de dag zelf. Dus dat is een flinke hoeveelheid energie die in één enkele foto gaat zitten. Iets wat ik niet vaak doe voor een familiekiek. Maar het was zowel om te leren, als om een foto te verkrijgen die ik naar opa’s en oma’s kan sturen. En die waardering, daar steek je rustig een dag werk in.

Wandelen

Ons huis is vlak bij een vrij groot stuk kunstmatig aangelegd natuur. Ik kan de voordeur uitlopen, twee straten oversteken, en ik loop in het park. De kinderen noemen het een bos, maar voor die naam vind ik het te kunstmatig.

Er zijn mooie asfalt fietspaden die, omrand door een brede strook gras, slingeren tussen de bomen. De bomenrijen zijn dichtgegroeid met klimplanten die ‘s zomers mooi in bloei staan. Deze dichte begroeiing zit vol kleine en grote vogels.

Op de lage takken maken de Eksters en Vlaamse Gaaien ruzie over eten en hun territorium. Deze, doorgaans vrij slimme vogels zijn echt overal in Almere. Bij mij in het hofje zijn twee Eksters de baas. Ze moeten regelmatig strijd voeren om andere vogels het hofje uit te jagen.

Een eindje het park in is een grote vaart. Deze vaart verbindt de haven met het weerwater en de hoge vaart. Langs de vaart wordt een nieuwe waterkant gemaakt. In plaats van een steile kant met damwanden is er gekozen voor een hele lichte hellingshoek en en betonnen tegels met gaten erin waar de planten doorheen kunnen groeien.

Komende zomer moet daar al flink wat planten groeien waar de watervogels beschutting kunnen zoeken als de vele bootjes de oversteek van het binnenwater naar de randmeren van Flevoland maken. Er zijn zelfs aftakkingen gemaakt waar de futen, waterhoentjes en ~kippen kunnen nestelen.

Langs de vaart is een lang fietspad met diepe scheuren van de boomwortels van de mooie hoge herfstige bomen die tussen de vaart en het fietspad in staan. De zon valt precies in de lengte van de vaart en slaat lange schaduwen achter de wandelaars en fietsers.

En daar wandel ik dan. Met mijn kinderen. De een met een tak, de ander met een mandarijntje waarvan de schilletjes toch echt thuis in de “puwwebak” moeten.

Jullie gaan lol hebben met Stella

Dat was de boodschap waarmee mijn broer Stella kwam afleveren. Nu is Stella nogal een stil meisje. Een echte kijker. Dus die lol moet je even op wachten. Maar als ze ontdooit, dan kunnen we los. Ze kan bijvoorbeeld totaal niet tegen kietelen. Wat ik wel mooi vind natuurlijk. Ze vind het ook leuk als je de pop, beer, knuffelhond een kusje geeft. Mee spelen met haar spel. Het lijkt alsof ze zelf door heeft dat ze een verzonnen spel speelt, en het dan prachtig vindt als je meegaat in haar verzinsel.

Ze is ook erg makkelijk mee te nemen. Ik ben bijvoorbeeld even bij mijn schoonouders naar de verbouwing wezen kijken. En aan die eettafel is de foto hierboven gemaakt. Oordeel zelf, dat is een blij meisje.

Wat ook een genot is is haar eetlust. Wat een lekkere eter is het zeg. Dat geeft de kok voldoening. Hier zit ze couscous met kip en een sausje weg te scheppen. Hele kom verdwijnt in no time naar binnen. Dat no time is wel een puntje van aandacht, aangezien naar binnen belangrijker is dan kouwen en slikken. Dus ze wil nog wel eens een beetje schrokken.

Maargoed, met Stella erbij is het wel een beetje alsof er je een drieling hebt. Nu vind ik een tweeling niet zo druk. Maar dat ligt denk ik wel een beetje aan mijn kinderen. Die zijn erg zelfstandig. Stella is even zelfstandig, maar wat wil nu het geval. Three is a crowd. Dus met drie van de kinderen, hoe relaxed en zelfstandig ook is het wel een beetje crowd control. En je zult er altijd eentje uit het oog verliezen. Twee kinderen is makkelijker bij te houden. Op een bepaald moment was ik alleen thuis met het drietal, en toen liet Lotte, terwijl Hugo in een kast aan het klimmen was, een dienblad op haar tenen vallen. Normaal pak je lotte op, en ga je naar Hugo toe om ‘m uit de kast te trekken. Nu schrok Stella echter van het tumult en moest ze daar ook van huilen. En met twee huilende kinderen, kun je geen jongetje uit een kast halen. Dus dat was even crisis. Gelukkig was lotte snel getroost, dus on ik met Stella op de arm Hugo uit de kast trekken.

Stella, dag twee

Dag twee met stella eindigde in een gesloopt gezelschap. Eigenlijk zegt deze foto genoeg. Iedereen had een top dag gehad, maar was ook wel erg moe.

Stella op bezoek

Stella is op bezoek. Dit weekend is lowlands, Durk en Mirjam zijn daarheen, en dus is tella een lang weekend bij ons. Wel lekker dat Djoeke altijd vrijdag vrij is en ik altijd maandag. Dan zijn we sowiso al een lang weekend thuis. Dus kunnen we er makkelijk één kindje bij hebben.

Nouja, makkelijk. Ik moet zeggen dat als Hugo de audio kast inkruipt, Lotte een dienblad op haar tenen laat vallen, en Stella van al die commotie heel erg schrikt, ik wel even een stress momentje heb. Twee huilende kinderen en een derde die de tent afbreekt. Maargoed, het grootste deel van het weekend ben ik samen met Djoeke thuis, dus dan redden we het wel.

Het ontbijt vanochtend was in ieder geval heel gezellig.