%20 Blog

Flower

Archive for January, 2014

Canon EF 35-80mm F/4-5.6 PZ

Dit is een beetje een gekke lens. Hij is totaal uniek in de Canon lens lineup op een aantal manieren. Ten eerste is het een lens die elektrisch zoomed. Dit wil zeggen dat er geen zoom ring is, maar zoom knopjes, zoals op een point en shoot camera. Dit maakt het een lens die voor de onervaren fotograaf makkelijk te bedienen is. Ik vermoed dat canon wilde uitproberen hoe de markt reageerde op een lens van dit model. Ze hebben m verkocht als kitlens bij een moderne, aantrekkelijk camera. Niet al te duur, niet los te koop. Loslaten op de markt om te kijken wat ie doet.

De lens is voorzien van een intern zoom en focus systeem. Iets wat ik verder eigenlijk allen van de vier 70-200mm lenzen van canon ken. Verder beweegt er eigenlijk altijd wel wat aan de buitenkant. Bij deze zelfs geen focus of zoom ring. Want die zitten er niet op. Ook geen focus ring. Wat eigenlijk meteen het grote nadeel van deze lens aangeeft. Hij is autofocus only. Er is geen enkele manier om de lens handmatig te focussen. Dat is niet echt een probleem. De truuk met apparatuur goed gebruiken, is je bewust zijn van de limieten. Zo bewijzen mensen keer op keer dat je met een smartphone prima fotos kunt maken. Terwijl daar geen enkele controle over instellingen mogelijk is.

Wat ook een beetje tegenvalt is het f/4-5.6 diafragma. Net als slechts 35mm op het wijde einde, dat valt ook een beetje tegen. Het lijkt er een beetje op dat ze ruimte wilden sparen bij het inbouwen van een elektrische zoom systeem. Dus al het glas moest kleiner, en het zoom mechanisme eenvoudig. Maar zoals ik eerder ook bij mijn Canon EF 55-200mm review schreef. Er is altijd nog meer ISO. De foto van mijn vader in dit artikel is gemaakt bij ISO 4000, 80mm f/5.6.

Wat mij na aanschaf enorm verraste was de kwaliteit. Zowel hoe perfect het ding in elkaar zit, als de kwaliteit van de beelden. Scherp, mooi van kleur. De lens is wat traag, maar er zit dan ook geen USM motor in. Zo’n ouderwetse focus motor ratelt wat, en moet soms het hele einde heen en weer focussen voordat ie de focus gevonden heeft. Vooral bij weinig licht, als de camera zelf het ook zwaar heeft met voldoende contrast vinden om een focus te vinden.

Al met al, een uitzonderlijke lens. Bijzonder in bouw, bijzonder in gebruik. En bijzonder in in kwaliteit. Mocht je er een tegenkomen voor onder de 100 euro. Kopen, ga je geen spijt van krijgen. Ik gebruik mijne bijna nooit, eigenlijk omdat ik het gevoel heb dat het een museum stuk is. Eigenlijk zonde. Want het is een leuk ding.

Canon EF 8-15mm f/4 L USM Fisheye Lens

Fisheye lenzen zijn in tegenstelling tot gewone lenzen, totaal beeld vervormend. Ze proberen niet zoveel mogelijk rechte lijnen te creëren door prachtige trucs met corrigerende lens elementen. Gewoon het licht buigen zoals een gebogen spiegel je spiegelbeeld vervormt.

Nu is het mooie van digitale fotografie dat je enorm veel nabewerking kunt doen. Zo ook met de vervorming van een fisheye lens. Het beeld van een 15mm fisheye is ongeveer recht te zetten tot het beeld van een 17mm rectalineaire lens. En het verlies in scherpte is niet eens zo groot.

Maar eigenlijk moet je het beeld niet recht zetten. Door goed op je techniek te letten is de vervorming bijvoorbeeld helemaal niet storend. Zo kun je bijvoorbeeld de horizon recht door het midden laten lopen. De randen vullen met natuurlijke vormen. Dergelijke zaken zorgen ervoor dat het niet zo opvalt.

Je kunt ook de vervorming gebruiken. Zoals bij een Jarvie Window foto. Of een portret waarbij het lichaam van de geportretteerde in het perspectief verdwijnt. Er zijn oneindig veel mogelijkheden. Het vraagt echter wel van enige technische vaardigheid. Daar zijn gelukkig genoeg websites over.

De EF 8-15mm is een geweldige lens. Een vrij recent ontwerp, voorzien van de allernieuwste focus motor. Moeilijke anti kleur verschuif dingen die ik niet begrijp. Allemaal prachtig. Maar ook de nieuwste Canon pricing. 1249,- mag dit kosten. Ik vind dat verschrikkelijk veel geld voor een lens met maar 7mm zoom, geen f/2.8 en geen beeld stabilisatie.

Gelukkig is ie zijn geld zeker waard. Het is een geweldige lens qua scherpte, kleuren. Echt bijzonder om te zien hoe foto na foto, direct uit de camera gewoon goed zijn. Nauwelijks bewerking nodig. Zo is de foto hier beneden enkel een beetje zwarter gemaakt. Ik ben door de zeeburgertunnel gereden met de camera op mijn dashboard. Drie foto’s maakte ik tijdens die paar honderd meter. Deze vond ik het prettigst om te zien. Vervolgens heb ik een paar lichtvlekken van het plafond gehaald, en de foto recht gezet. Als laatste het dashboard en de ruitenwissers er vanaf gecropped en toen vond ik m wel klaar. En zo hoort dat met goede spullen.

Kinderen in de studio

Kinderen houden niet van dingen moeten. Leuk doen omdat grote mensen hebben verzonnen dat er leuk moet worden gedaan. Daar hebben ze meestal geen zin in. Om bovenstaande foto voor elkaar te krijgen moet je de kinderen eerst volledig vertrouwd maken met alle apparatuur. Hier stond een backdrop, vrij groot ding op twee statieven. Ook stonden er twee lampen, aan weerszijde van de kamer. Ik heb de kinderen laten helpen met neerzetten. Dat vinden ze leuk. En dan is er ook geen dreiging van alle grote zwarte dingen met snoeren.

Vervolgens heb ik de studio even gelaten voor wat hij was. We gingen een verkleed feestje doen. De kinderen kozen ervoor om ridders te worden. Met een printcessenjurk. Zag er niet uit, maar we hebben enorme lol gehad. Vervolgens heb ik een aantal mooie verkleedpakken geselecteerd en gekeken of de kinderen er zin in hadden om dat aan te doen. Beide werden ze een draakje. Mooie heldere kleuren zo tegen de zwarte achtergrond. Vervolgens heb ik drie minuten foto’s gemaakt van dit tafereel. Drie minuten. Toen wilde mijn dochter geen draak meer zijn en was het weer geen gezicht.

De foto in dit artikel is overigens de tweede van de serie. Met eigenlijk nauwelijks nabewerking. In totaal, met neerzetten en opruimen van de studio, het spel eromheen en het nabewerken, kostte deze foto me vier uur werk op de dag zelf. Dus dat is een flinke hoeveelheid energie die in één enkele foto gaat zitten. Iets wat ik niet vaak doe voor een familiekiek. Maar het was zowel om te leren, als om een foto te verkrijgen die ik naar opa’s en oma’s kan sturen. En die waardering, daar steek je rustig een dag werk in.

Canon EF 17-40mm f/4 L USM Lens

Reviews schrijven van lenzen is op vele manieren te doen. Wat ikzelf belangrijk vind om te lezen is hoe de lens in het gebruik is, en of ie zijn geld waard is. Vele sites durven die vraag niet te beantwoorden. Het is natuurlijk zo dat ik niet in iemands portemonnee kan kijken. Een enkele keer durven mensen als Ken Rockwell een oordeel te vellen, zoals ik het geval van de EF-s 17-55mm Een mening die ik overigens deel.

Hie luxer lenzen worden, hoe lastiger het is om een review te schrijven. Ik durf namelijk te beweren dat alle Canon L lenzen goed zijn. Ze zijn ook vrijwel allemaal duur. De EF 70-200 F4L en 24-105L IS vind ik persoonlijk niet duur. Al zal ruim meer dan 500 euro best over het budget van veel mensen heen gaan. De EF 17-40L kost bij schrijven 628,- na een 70 euro cashback van Canon. Hiervoor krijg je een verschrikkelijk wijde lens met een vast diafragma van F4. De lens is zoals bijna alle Canon L lenzen voorzien van canons weathersealing.

De foto’s hiernaast zijn respectievelijk op 17 en 40mm gemaakt. Beide op F8. Doordat de hoeken van het beeld gevuld zijn mijn natuurlijke vormen, is de vervorming niet heel duidelijk. Maar plaats op 17mm een gebouw of persoon in de hoek van het beeld, en het ziet er niet uit. Gebouwen lijken om te vallen, mensen zijn raar uitgerekt. Dit vraagt dus wat extra aandacht van de fotograaf. Veel nieuwe camera’s zijn voorzien van een waterpas weergave. Dit helpt enorm bij het fotograferen met ultra wijde lenzen. Als de camera precies waterpas is, is de vervorming het minst duidelijk.

Maar vervorming is niet echt iets wat je de 17-40L kunt verwijten. Een wijde lens zal nu eenmaal vervormen. Als je deze lens gebruikt op een crop camera, is de meeste vervorming buiten het beeld. Dan word het ineens een superscherpe midrange zoom. Want scherp is ie zeker. En daar draait het toch allemaal om bij een lens. Of je er scherpe plaatjes mee kunt schieten. En dat kan dze lens zeker. Trefzekere autofocus. En zeker op F8, waar je bij een landschapslens toch meestal verblijft, is ie over het hele beeld scherp.

Mijn conclusie is dan ook dat, als je het je kunt veroorloven, dit een prima lens is op een crop camera als je meer scherpte zoekt dan een EF-s 18-55IS. En als je een full frame camera hebt, en wijder wilt dan de 24mm van de verschillende midrange zooms die beschibaar zijn voor Canon EF, dan is dit zeker een goede lens. Met als mooie bijkomst dat 40mm een heel normaal beeld heeft. Wat het een lens maakt die erg goed bij een natuur wandeling op je camera kan blijven. Want zowel mooie uitzichten, als een portret van je wandelgezelschap behoort tot de mogelijkheden. En zoals je hiernaast ziet, is het met zijn 28cm minimal focus distance ook nog een bruikbare close up lens.