%20 Blog

Flower

Archive for February, 2012

Canon EF 100-400mm f/4.5-5.6 L IS USM (model 2010)

Ik heb deze lens al eerder beschreven. Ik had toen een exemplaar gehuurd bij Pixto-F. Ik was toen niet heel erg onder de indruk van de kwaliteit van de lens. Ik weet dat aan het feit dat het een nogal veel gebruikte huur versie was. Na flink sparen en een enorme meevaller met een nogal domme winkelier (hij verkocht terug gebrachte nieuwe lenzen voor 200 euro onder de nieuwprijs) kon ik de lens zelf aanschaffen, en ik had direct toen ik de lens vast had het gevoel dat dit een andere lens was dan de lens die ik kende.

Solide, snel en super scherp. Dat is wat voor indruk deze lens maakt. Het push-zoom ontwerp bevalt me prima. Ik heb het inmiddels goed in de vingers, en kan met mijn pink de tension ring vast zetten als ik een zoom lengte wil vasthouden tijdens het volgen van een onderwerp. De lens is nogal zwaar, maar de tripod ring kan precies in je hand palm liggen, waardoor je al je vingers vrij hebt om de lens te bedienen.

Het eerste wat ik fotografeerde met de nieuwe versie van deze lens was een hommel in mijn achtertuin. Even klooien met de opties, stabilisatie aan, close focus toestaan, en bam vierde afdruk is raak. (zie rechts) Toen wist ik het zeker. Een nieuwe lens was een goede keuze. Alle gebruikte lenzen op marktplaats die ik heb laten schieten zijn het waard geweest. Deze lens is super.

Dus eigenlijk moet ik de hele test herschrijven. Wat eigenlijk veel beter is is om een aantal foto’s te laten zien die aangeven hoe deze lens performed als je iets toevalligs tegenkomt. De politiehelikopter vloog op Schiphol, waar ik foto’s van landende vliegtuigen aan het maken was. Veel verder weg, onder een totaal andere hoek. Het konijntje liep op de binnenplaats van een boerderij waar ik onder de luifel de foto’s naar mijn iPad aan het copieren was. De trauma heli in het Amsterdamse bos waar ik roeiende collega’s aan het fotograferen was, en het roodborstje zat in een gedeeltelijk bevroren beekje in het pinguïn verblijf van burgers zoo.

Al deze foto’s zijn dus toevalligheden, onderwerpen die net zo rap weer weg zijn als ze gekomen zijn. En dat is voor deze lens dus geen probleem. Richten, en knallen. Dat is wat je wilt van een lange zoom. Want hoe langer de lens, hoe groter je keuze aan onderwerpen op ieder moment. Ik durf zelfs te beweren dat de lens beter is dan een 70-200IS met de 2x convertor. Niet omdat ie scherper of sneller zou zijn, dat is ie niet. Maar omdat je per saldo minder “gemiste” foto’s oplevert. Want dat is het grootste gevaar van ingewikkelde apparatuur, je bent te lang bezig met instellen, en je mist het moment.

Dan de hamvraag. Raad ik de lens aan. Ja, koop deze lens, het is de langste zoom die canon aanbied, als je geen F2.8 nodig hebt, en wel het stuk van 200 tot 400mm, dan is er gewoonweg geen betere lens dan de Canon EF 100-400mm. Hij is zijn prijs zeker waard, en ook al is ie een beetje op leeftijd, hij is zeker in staat het beste te maken van moderne autofocus systemen.

Canon EF 50mm f/1.4 USM

Dit is de lens die ik mis sinds de dag dat ik ‘m verkocht. Ik heb om mijn 24-70 te kopen, indertijd al mijn lenzen verkocht. Mijn set was toen de 28mm 1.8, de 50mm 1.4 en de 70-300IS. Ik was echter verliefd geworden op de 24-70, dus de lens moest in de verkoop.

Het belangrijkste kenmerk van de 50mm 1.4, voor mij, is de focus snelheid en accuraatheid. De lens schiet naar de juiste focus toe als je de afdruk knop licht indrukt. Dit doet ie geheel stil, en zonder de focus ring te draaien zoals de 50mm 1.8II wel doet.

Je camera is ook mooi in balans met deze lens. De camera ligt mooi in de hand. En zoals dat gaat met een prime, je kunt met één hand fotograferen. Zelfs met een grote reportage flitser op een pro body tipt de camera niet naar beneden zonder de support van je linker hand. En dat is prettig.

Ik vind ook de compositie van een 50mm op een crop body prettig. Alles komt net even dichterbij, en je snijd een stukje uit de zichtbare wereld om te bewaren. Je ziet iets moois, houd de camera voor je oog. De camera focust, en je drukt af voordat het moment weg is. Die snelheid is onmisbaar in een stad, met dieren, een evenement of mijn favoriete onderwerp. Spelende kinderen.

Ook is ie best betaalbaar. Er staat er altijd wel eentje op marktplaats, en voor 250 euro kom je er meestal wel uit met de verkoper. En als je geluk hebt zit er dan nog een mooi B&W filter en een zonnekap bij ook. Testen is vrij eenvoudig. Er mag geen stof in zitten. Hij mag geen geluid maken. En hij moet exact en snel focussen. Na een midrange zoom, zou een 50mm in ieders collectie moeten zitten.

Canon EF 28mm f/1.8 USM

De 28mm is op een crop camera wat ze noemen een “normal lens”, en dat is goed te zien. Je kunt je camera voor je oog houden, en met je andere oog langs de camera kijken, en je ziet met beide ogen hetzelfde. Dat is prettig bij straat fotografie. Je maakt een foto van wat je ogen zien. Maar daarmee is eigenlijk ook het nadeel genoemd. Creatieve fotografie leunt vaak op een uitsnede. De kunst van het weglaten. En bij een normal lens maak je een platte plaat van de wereld om je heen. Dat is vaak niet echt prikkelend. Om dat te voorkomen moet je op de computer croppen, of dicht op je onderwerp aflopen. Dat is ook wat een goede straat fotograaf doet. In het onderwerp staan en er een foto van maken.

Maar ik ben geen straat fotograaf. Ik voel me ongemakkelijk als ik van wildvreemde kiekjes ga schieten. Misschien zijn die mensen er helemaal niet van gediend. Dus neem ik liever wat afstand. En dan ligt het meer voor de hand om met de 24-70mm of de 50mm 1.4 op stap te gaan.

Er is nog iets waar de 28mm goed in is. En dat is close focus. Je kunt enorm dicht bij je onderwerp komen. Dit zorgt voor grappige composities, zoals een bos bloemen beeldvullend alsof je er met je neus tussen zit. Of een gezicht van heel dichtbij zodat het gezicht vervormt voor een grappig effect.

De kwaliteit van de lens is geweldig, en ik kan ‘m zeker aanraden. Echter niet als eerste of tweede lens. Koop een goede midrange zoom, een 50mm, en daarna pas de 28mm 1.8. Hij is leuk om in de tas te hebben, en scoort ook goed binnenshuis. Maar het is niet de lens die standaard op je camera zit.

De maan

Ik heb nu een aantal keer een foto gemaakt van de maan met een 70-300 en een 100-400. En dan kom je al vrij dicht bij de maan. Maar meer is altijd beter. En mijn schoonvader heeft recent een Canon EF 1.4x III Extender voor zijn verjaadag gekregen. Dus die wilde ik graag met mijn 100-400mm combineren op een heldere avond.

Vervolgens is het zaak een mooi donker plekje te vinden. Je statief zo kort mogelijk in te stellen. Mirror lock-up, remote triggered ontspanner modus. Manual op F8 en een sluitertijd die ‘m lekker donker maakt tegen de blow-outs. En dan flink wat afdrukken maken. Wat klooien met de manual focus. En goed je resultaten controleren. Als je dan mazzel hebt, zit er een mooie scherpe maan plaat tussen.