%20 Blog

Flower

Archive for September, 2010

Cursus HTML met CSS les 2 (notepad.exe FTW)

Een website bestaat uit meerdere bestanden. De plaatjes op de website zijn gewone jpg of gif bestanden, je opmaak staat in een css (cascading style sheet) bestand. Eventuele gezellige animaties of widgets staan in js (javascript) bestanden. En een html file knoopt alles aan elkaar, en bevat bovendien alle tekst.

Html code is eigenlijk gewoon Engels. Ieder item dat je in je website bouwt roep je aan door middel van een tag. Iedere tag kent een begin en een eind. Bijvoorbeeld een stukje onderstreepte tekst begin je met <u> waar de u staat voor underline. En eindig je met </u> alles tussen deze twee tags in zal onderstreept worden.

Niet alleen tekst opmaak en zichtbare elementen bouw je op met tags. Ook de basis structuur van je pagina bestaat uit tags. Dit begint al het het aangeven dat het om een html file gaat. Het feit dat je de pagina opslaat als .html bestand heeft hier namelijk geen invloed op. Gedownloade bestanden werken namelijk anders dan bestanden die je van je schijf opent. Technisch verhaal, Google maar ‘mime types’ als je meer wilt weten.

Een html pagina begint met <html> en eindigt met </html>. De body, het zichtbare gedeelte begint met <body> en eindigt met </body>. en het gedeelte waar de verwijzingen naar javascripts, css, en de pagina titel heet head. En begint dus met <head> en eindigt met </head>.

Ik zal hieronder een basis pagina schrijven:

<html>
<head>
<title>Naam van de pagina</title>
</head>
<body>
Hier komt de inhoud van de pagina.
</body>
</html>

Hiermee heb je je eerste pagina voor elkaar. Gewoon door mijn code te copy pasten. Geen kunst dus. Vervolgens gaan we de opmaak vastleggen in een css file. In een css file gebruiken we dezelfde tags, maar dan zonder < en > eromheen.

Van zo’n tag kun je vervolgens vastleggen wat voor font, achtergrondkleur, tekstkleur en bijvoorbeeld tekst afmeting je wilt terugzien in dat item. In de bovenstaande pagina hebben we alleen een body tag in het zichtbare gedeelte. Dus onze css file wordt niet groter dan dit:

Body {
Colour: black;
Font: comic-sans;
}

Zoals je ziet worden alle opmaak items onder elkaar gezet, en ingesloten door { en }. Sla dit bestand op als main.css zodat je weet dat dit je hoofd opmaak is. Je kunt namelijk later voor specifieke pagina’s een extra setje opmaak regels maken. Maar daarover later meer. Dit bestand roep je vervolgens aan met de volgende regel in je head toe te voegen:

 <LINK href=”main.css” rel=”stylesheet” type=”text/css”>

Dan komt de volledige pagina er dus zo uit te zien:

<html>
<head>
<title>Naam van de pagina</title>
<LINK href=”main.css” rel=”stylesheet” type=”text/css”>
</head>
<body>
Hier komt de inhoud van de pagina.
</body>
</html>

Nu heb je een website met een Stylesheet.

Custom Bokeh

Na het lezen van meerdere artikelen op internet over custom bokeh vond ik het tijd dat zelf maar eens te proberen.

Het idee is simpel. Alles wat je fotografeerd is licht. Onscherp licht is een lichtpunt dat als blur overkomt op de uiteindelijke foto. Deze geblurde schijven zijn duidelijk zichtbaar als het geisoleerde lichtpunten zijn zoals een verkeersplein met stoplichten.

Het idee van custom bokeh is dat je een sjabloon voor de lens lens plaatst die een uitsnede maakt uit deze schijf van licht. Hiermee haal je ook een hoop ander licht weg, maar bijvoorbeeld een portret compositie lukt nog prima. Zeker met 24-70.

Voordat ik de uiteindelijke versie ging maken heb ik eerst van een vel blauw papier een prototype gemaakt. Hierdoor kun ik uitproberen hoe groot de kap moet worden, en wat een handig ontwerp is. Ik heb uiteindelijk gekozen voor twee kokertjes en een ingeknipte schijf waarvan de ingeknipte strips tussen de wanden van de twee over elkaar geschoven kokertjes vallen. Hierdoor heb je een enorm stevige en netjes afgewerkte kap die ook in je fototas heel blijft.

Hiernaast zie je op foto 1 en twee de koker in onderdelen en vervolgens afgebouwd. Ik heb bewist gekozen voor erg grote sjablonen omdat je geen licht erlangs wilt laten vallen. Op deze manier “stanst” het sjabloon een duidelijk logo uit de bokeh, zonder raar licht dat erlangs valt. Ok zijn de kaarten makkelijker hanteerbaar bij het uitsnijden.

Het logo moet ongeveer 15 bij 15mm worden voor een uitsnede bij f/2.8 Bij grotere diafragmas mag het logo groter zijn. Maar hiermee moet je maar wat experimenteren. Ook is de plaatsing ten opzichte van het midden van de lens belangrijk. In sommige composities is het beter het logo iets uit het midden te schuiven. En ik heb gemerkt dat mijn lens het logo op sommige focus dieptes op zijn kop zet.

Een A2 vel zwart papier kost 90 cent, dus ga lekker experimenteren en zoek uit welk ontwerp het beste voor jou werkt. Uit één zo`n vel kun je vier grote 77mm versies bouwen, dus je hoeft niet bang te zijn iets weg te moeten gooien.

De demo fotos hiernaast zijn even snel uit de hand geschoten in een donker hoekje thuis. Op beide fotos zie je de twee status lampjes van mijn batterij lader. Op manual focus naar infinity. Zo kon ik snel even testen of het idee werkt. Ik ga later vandaag proberen een goede foto met een scherp onderwerp op de voorgrond te maken.

Canon EF-s 17-85mm f/4-5.6 IS USM

Een echte allroundzoom voor de crop camera. Dat is de Canon EF-s 17-85mm f/4-5.6 IS USM. 17mm is zodanig wijd dat alle fotos er vervormd uitkomen, en 85mm is twee stappen in het tele bereik. In vergelijking tot de 18-55mm, lijkt 17mm niet zoveel wijder. Maar in het wijde gebied zijn de stappen veel groter dan in het tele gebied. de stap van 84 naar 85mm zie je niet eens.

De beeldstabilisatie is ook erg prettig. Met een vaste hand kun je tot bij lange sluitertijden uit de hand schieten. Ook is het op 85mm wel prettig dat je beeld stilstaat als je probeert te focussen op je onderwerp. Als ik de keuze heb om een lens met IS (Image Stabaliser) te kopen, zal ik het altijd doen. Zeker op een telelens. Hoe het verder werkt geen idee. Daar zijn gelukkig andere websites voor.

Aangezien ik helemaal geen verstand heb van de werking van lenzen, geef ik graag gewoon mijn mening. Een algemene mening na het gebruiken van de lens. En wat de 17-85mm betreft is dat het volgende. Mooi bereik, lichtgewicht, niet te groot, fijne beeldstabilisatie. Verder klein diafragma. Als je naar beneden wijst zakt ie naar de 85mm en omhoog naar de 17mm. En niet alle fotos zijn even scherp. Dat is voor mij ook de voornaamste reden om `m weg te doen.

Die onscherpte moet ik even verder verklaren. Ik heb deze lens zowel op de 1000D als op de 7D gebruikt, en op beide cameras zag ik hetzelfde. Regelmatig gebruik ik de lens op f/4. Wat het maximum diafragma is (of minimum, ik haal die terminologie altijd door elkaar). En het probleem met canon lenzen buiten de L serie, is dat ze niet helemaal scherp zijn wijd open. De focus wil er dan nog wel eens naast zitten. Op een prime met f/2.8 diafragma is dat geen probleem. Die stop je dan naar f/4 en hij is bloedscherp. Maar als f/4 je maximum is, wil je dat dat scherp is. En dat is het niet.

En dan eindig je met een stapel fotos waar je er niet zoveel van kunt gebruiken, want naast de normale compositie selectie (en gekke bekken selectie) moet je ineens ook alle onscherpe fotos wegmikken. Dan gaat het wel erg snel achteruit.

Inmiddels is er een opvolger van de 17-85mm IS. De 15-85mm IS. En die is stukken beter als ik de reviews mag geloven. En tot ik `m zelf getest heb, geloof ik die reviews maar.

Cursus HTML met CSS les 1 (geen computer nodig)

Wegens veel vraag naar hulp bij het maken van een website heb ik besloten een cursus te schrijven. Ik ben niet goed in het maken van websites, maar ik snap wel hoe het werkt, en ik heb zo mijn techniek om tot een acceptabele website te komen.

De eerste stap is het bedenken waarom je een website gaat maken. Wat is de content, en voor wie is het bedoeld. Vaak is je eerste website een persoonlijke pagina, waar je wat wilt schrijven over jezelf, eventueel je gezin. Fotos delen, misschien een mogelijkheid voor mensen om berichtjes achter te laten.

Als je hier een beetje een beeld van hebt, kun je gaan kiezen wat voor soort website je wilt bouwen. Een kleine site, die af en toe geupdate wordt met vakantie fotos en een verjaardagsverhaaltje kun je het beste zelf bouwen. Grotere websites zijn makkelijker om bovenop een content management systeem (cms) te bouwen. Voor nu laten we cms even links liggen, en richten we ons op zelf een website bouwen.

Maar hoe moet deze site er uit zien? Dit heb je waarschijnlijk wel in je hoofd zitten, maar je hebt geen idee hoe je dit naar een website kunt vertalen. Naar mijn idee is het het makkelijks om een vel papier te pakken, en een set stiften of krijtjes. Zo grof mogelijk tekenmateriaal, dat geeft je namelijk meer vrijheid om conceptueel te denken.

Beschouw het papier als een full-screen beeld in je browser. En teken in de beeld je website. Gewoon lekker krabbelen, scheef is alleen maar mooier voor je schets. Laat je ook nooit beperken door dingen waarvan je denkt dat ze niet gemaakt kunnen worden. Dat komt wel in de bouw fase, nu is het belangrijk dat er een ontwerp komt.

Dit is het ontwerp wat we deze cursus gaan gebruiken. Een simpele opzet met titelbalk, menubalk links en groot hoofdvak.

Canon EF-s 18-55mm f/3.5-5.6 II

Het moest er eens van komen. Een review van mijn eerste Canon lens. Op zich is de Canon EF-s 18-55mm f/3.5-5.6 II geen slechte lens. Hij kost namelijk op de 2e hands markt maar 20 euro. En dat zodanig weinig dat je je eissen een beetje moet bijstellen.

Het is een volledig plastic EF-s lens die nooit los te koop is geweest. Altijd alleen als kitlens bij een Canon EOS Rebel of 20D/30D. De rede hiervoor is simpel. De iets duurdere EF-s 18-55mm f/3.5-5.6 IS is beter. En het prijsverschil is zodanig laag dat dat voor een klant geen probleem zou moeten zijn.

Het bereik is ook prima. 18mm is best wijd. 55mm is lang genoeg voor een portret. Dus als je binnen een budget moet blijven, is dit een prachtige eerste lens om mee te beginnen. Maakt prima fotos. Echter, op een niet zo lichtsterke camera, zoals de Canon EOS 1000D (max iso 1600) begint het gebrek aan beeldstabilisatie, en het niet zo snelle diafragma je wel op te breken. Deze drie zaken bij elkaar zorgen ervoor dat je of flink veel licht, of een statief nodig hebt. En dat is niet altijd mogelijk.

Eindconclusie is dus: als je maximaal 50 euro aan een lens wilt uitgeven, koop de 18-55mm, heb je twee tientjes meer, koop dan de 18-55mm IS.

Review Canon EOS 1000D

Mijn eerste DSLR was eigenlijk best een hele goede camera. Zeker als je bekijkt wat de feature set is, en wat de bijbehorende prijs is. Met de 1000D startte Canon een nieuwe product groep binnen de DSLR lineup. De naamgeving bij Canon is heel eenvoudig: 1 cijfer Pro, twee cijfers serieus consumer, drie cijfers consumer, vier cijfers entry level.

De 1000D is vooral gemaakt om mensen kennis te laten maken met het Digitale Spiegel reflex fotograferen. De theorie is ook dat zodra je een klant binnen hebt, je deze klant kunt binden omdat er enorm veel accesoires zijn die op alle cameras werken. Zo heb ik een Canon lens en flitser gekocht bij mijn 1000D die er voor zorgden dat ik bij upgrade alleen naar Canon cameras keek. Anders moest ik al mijn accessoires ook vervangen.

Wat voor mij de belangrijkste reden was om voor de 1000D te kiezen was de live view. De beschikbare lineup toen ik mijn eerste camera ging kopen was de ook alle eerste cameras met live view: 1D mkIII, 1Ds mkIII, 5D mkII, 40D, 450D, 1000D. Echter de 1D (bijna 8K) de 5D (ruim 2K) en de 40 en 450D (over de €500,-) waren niet echt binnen budget. Eigenlijk was de 1000D nieuw ook buiten budget, maar gelukkig vond ik er een op Marktplaats die net nieuw was, en werd verkocht door iemand die overstapte op Nikon.

Dus had ik mijn eerste DSLR, en geen idee hoe het ding werkte. De lens die erop zat was de non IS kitlens. De Canon EF-s 18-55mm f/3.5-5.6 II. Deze lens is niet zo best, maar daar ga ik nog een andere review over schrijven. Wat mij als leek, die een keer een 5D vast heeft gehad, als eerste opviel was het handzame formaat. Het is een super kleine lichte camera. Erg handzaam. Je neemt `m makkelijk ergens mee naartoe.

Verder is het een hele echte spiegel reflex voor het geld. De nieuwprijs is zelfs lager dan de high end ultracompacts als de Powershot S90. Dit moet je ook eigenlijk de hele tijd in je achterhoofd houden als je fotos aan het maken bent. Want er zitten nogal wat beperkingen aan de camera.

Allereers ISO. Hij gaat maar tot ISO 1600. En zoals met alle cameras, moet de maximum ISO door twee delen, en je hebt de hoogste bruikbare ISO. 800 dus. Dat is nogal beperkt. Met ISO 100 kun je met een lichtsterke lens nog steeds niet bij weinig licht fotograferen. Dan moet je meteen naar ultra snelle primes, met alle gevolgen van dien. Dus eigenlijk is ie alleen bij daglicht en flitslicht bruikbaar.

Vervolgens de sensor. Dit is een budget sensor die speciaal voor de 1000D ontwikkeld is op basis van bestaande technologie. Echter is er een truuk uigehaald om toch nog een resolutie van 10,1 megapixel te halen. Hierdoor is de kwaliteit erg terug gelopen. De hoeveelheid ruis bij hogere ISO is niet zo best.

Wat ik wel goed vind is de automatische witbalans en de autofocus. In de groene stand maakt de camera nog steeds erg mooie fotos. Zolang je voldoende licht hebt. Het gebrek aan lichtsterkte in de camera werkt ook door op de autofocus. Andere, duurdere cameras zijn bij minder licht in staat een scherpe plaat te maken. De 1000D heeft af en toe de neiging te blokkeren als er niet genoeg licht is. Maar de auto focus is dead on. De enige beperkende factor is de lens die erop zit.

Verder is 10 megapixel zat. Ik ben niet zo`n megapixel junk. Ik heb liever een hogere kwaliteit sensor met minder ruis dan een miljard pixels met ruis. 10 megapixels geeft je een foto die je op posterformaat kunt afrukken. En hoevaak doe je dat nou? 99,9% van mijn fotos zijn voor het internet. Die worden bekeken op 1024×768 schermen. Dat is minder dan 1 megapixel. Dus waar heb je het dan over.

Dus, conclusie. Mooie cam voor het geld. Maar op een dag koop je een cam met minder ruis en hogere ISO.