%20 Blog

Flower

Canon EF 35-80mm F/4-5.6 PZ

Dit is een beetje een gekke lens. Hij is totaal uniek in de Canon lens lineup op een aantal manieren. Ten eerste is het een lens die elektrisch zoomed. Dit wil zeggen dat er geen zoom ring is, maar zoom knopjes, zoals op een point en shoot camera. Dit maakt het een lens die voor de onervaren fotograaf makkelijk te bedienen is. Ik vermoed dat canon wilde uitproberen hoe de markt reageerde op een lens van dit model. Ze hebben m verkocht als kitlens bij een moderne, aantrekkelijk camera. Niet al te duur, niet los te koop. Loslaten op de markt om te kijken wat ie doet.

De lens is voorzien van een intern zoom en focus systeem. Iets wat ik verder eigenlijk allen van de vier 70-200mm lenzen van canon ken. Verder beweegt er eigenlijk altijd wel wat aan de buitenkant. Bij deze zelfs geen focus of zoom ring. Want die zitten er niet op. Ook geen focus ring. Wat eigenlijk meteen het grote nadeel van deze lens aangeeft. Hij is autofocus only. Er is geen enkele manier om de lens handmatig te focussen. Dat is niet echt een probleem. De truuk met apparatuur goed gebruiken, is je bewust zijn van de limieten. Zo bewijzen mensen keer op keer dat je met een smartphone prima fotos kunt maken. Terwijl daar geen enkele controle over instellingen mogelijk is.

Wat ook een beetje tegenvalt is het f/4-5.6 diafragma. Net als slechts 35mm op het wijde einde, dat valt ook een beetje tegen. Het lijkt er een beetje op dat ze ruimte wilden sparen bij het inbouwen van een elektrische zoom systeem. Dus al het glas moest kleiner, en het zoom mechanisme eenvoudig. Maar zoals ik eerder ook bij mijn Canon EF 55-200mm review schreef. Er is altijd nog meer ISO. De foto van mijn vader in dit artikel is gemaakt bij ISO 4000, 80mm f/5.6.

Wat mij na aanschaf enorm verraste was de kwaliteit. Zowel hoe perfect het ding in elkaar zit, als de kwaliteit van de beelden. Scherp, mooi van kleur. De lens is wat traag, maar er zit dan ook geen USM motor in. Zo’n ouderwetse focus motor ratelt wat, en moet soms het hele einde heen en weer focussen voordat ie de focus gevonden heeft. Vooral bij weinig licht, als de camera zelf het ook zwaar heeft met voldoende contrast vinden om een focus te vinden.

Al met al, een uitzonderlijke lens. Bijzonder in bouw, bijzonder in gebruik. En bijzonder in in kwaliteit. Mocht je er een tegenkomen voor onder de 100 euro. Kopen, ga je geen spijt van krijgen. Ik gebruik mijne bijna nooit, eigenlijk omdat ik het gevoel heb dat het een museum stuk is. Eigenlijk zonde. Want het is een leuk ding.

Canon EF 8-15mm f/4 L USM Fisheye Lens

Fisheye lenzen zijn in tegenstelling tot gewone lenzen, totaal beeld vervormend. Ze proberen niet zoveel mogelijk rechte lijnen te creëren door prachtige trucs met corrigerende lens elementen. Gewoon het licht buigen zoals een gebogen spiegel je spiegelbeeld vervormt.

Nu is het mooie van digitale fotografie dat je enorm veel nabewerking kunt doen. Zo ook met de vervorming van een fisheye lens. Het beeld van een 15mm fisheye is ongeveer recht te zetten tot het beeld van een 17mm rectalineaire lens. En het verlies in scherpte is niet eens zo groot.

Maar eigenlijk moet je het beeld niet recht zetten. Door goed op je techniek te letten is de vervorming bijvoorbeeld helemaal niet storend. Zo kun je bijvoorbeeld de horizon recht door het midden laten lopen. De randen vullen met natuurlijke vormen. Dergelijke zaken zorgen ervoor dat het niet zo opvalt.

Je kunt ook de vervorming gebruiken. Zoals bij een Jarvie Window foto. Of een portret waarbij het lichaam van de geportretteerde in het perspectief verdwijnt. Er zijn oneindig veel mogelijkheden. Het vraagt echter wel van enige technische vaardigheid. Daar zijn gelukkig genoeg websites over.

De EF 8-15mm is een geweldige lens. Een vrij recent ontwerp, voorzien van de allernieuwste focus motor. Moeilijke anti kleur verschuif dingen die ik niet begrijp. Allemaal prachtig. Maar ook de nieuwste Canon pricing. 1249,- mag dit kosten. Ik vind dat verschrikkelijk veel geld voor een lens met maar 7mm zoom, geen f/2.8 en geen beeld stabilisatie.

Gelukkig is ie zijn geld zeker waard. Het is een geweldige lens qua scherpte, kleuren. Echt bijzonder om te zien hoe foto na foto, direct uit de camera gewoon goed zijn. Nauwelijks bewerking nodig. Zo is de foto hier beneden enkel een beetje zwarter gemaakt. Ik ben door de zeeburgertunnel gereden met de camera op mijn dashboard. Drie foto’s maakte ik tijdens die paar honderd meter. Deze vond ik het prettigst om te zien. Vervolgens heb ik een paar lichtvlekken van het plafond gehaald, en de foto recht gezet. Als laatste het dashboard en de ruitenwissers er vanaf gecropped en toen vond ik m wel klaar. En zo hoort dat met goede spullen.

Kinderen in de studio

Kinderen houden niet van dingen moeten. Leuk doen omdat grote mensen hebben verzonnen dat er leuk moet worden gedaan. Daar hebben ze meestal geen zin in. Om bovenstaande foto voor elkaar te krijgen moet je de kinderen eerst volledig vertrouwd maken met alle apparatuur. Hier stond een backdrop, vrij groot ding op twee statieven. Ook stonden er twee lampen, aan weerszijde van de kamer. Ik heb de kinderen laten helpen met neerzetten. Dat vinden ze leuk. En dan is er ook geen dreiging van alle grote zwarte dingen met snoeren.

Vervolgens heb ik de studio even gelaten voor wat hij was. We gingen een verkleed feestje doen. De kinderen kozen ervoor om ridders te worden. Met een printcessenjurk. Zag er niet uit, maar we hebben enorme lol gehad. Vervolgens heb ik een aantal mooie verkleedpakken geselecteerd en gekeken of de kinderen er zin in hadden om dat aan te doen. Beide werden ze een draakje. Mooie heldere kleuren zo tegen de zwarte achtergrond. Vervolgens heb ik drie minuten foto’s gemaakt van dit tafereel. Drie minuten. Toen wilde mijn dochter geen draak meer zijn en was het weer geen gezicht.

De foto in dit artikel is overigens de tweede van de serie. Met eigenlijk nauwelijks nabewerking. In totaal, met neerzetten en opruimen van de studio, het spel eromheen en het nabewerken, kostte deze foto me vier uur werk op de dag zelf. Dus dat is een flinke hoeveelheid energie die in één enkele foto gaat zitten. Iets wat ik niet vaak doe voor een familiekiek. Maar het was zowel om te leren, als om een foto te verkrijgen die ik naar opa’s en oma’s kan sturen. En die waardering, daar steek je rustig een dag werk in.

Canon EF 17-40mm f/4 L USM Lens

Reviews schrijven van lenzen is op vele manieren te doen. Wat ikzelf belangrijk vind om te lezen is hoe de lens in het gebruik is, en of ie zijn geld waard is. Vele sites durven die vraag niet te beantwoorden. Het is natuurlijk zo dat ik niet in iemands portemonnee kan kijken. Een enkele keer durven mensen als Ken Rockwell een oordeel te vellen, zoals ik het geval van de EF-s 17-55mm Een mening die ik overigens deel.

Hie luxer lenzen worden, hoe lastiger het is om een review te schrijven. Ik durf namelijk te beweren dat alle Canon L lenzen goed zijn. Ze zijn ook vrijwel allemaal duur. De EF 70-200 F4L en 24-105L IS vind ik persoonlijk niet duur. Al zal ruim meer dan 500 euro best over het budget van veel mensen heen gaan. De EF 17-40L kost bij schrijven 628,- na een 70 euro cashback van Canon. Hiervoor krijg je een verschrikkelijk wijde lens met een vast diafragma van F4. De lens is zoals bijna alle Canon L lenzen voorzien van canons weathersealing.

De foto’s hiernaast zijn respectievelijk op 17 en 40mm gemaakt. Beide op F8. Doordat de hoeken van het beeld gevuld zijn mijn natuurlijke vormen, is de vervorming niet heel duidelijk. Maar plaats op 17mm een gebouw of persoon in de hoek van het beeld, en het ziet er niet uit. Gebouwen lijken om te vallen, mensen zijn raar uitgerekt. Dit vraagt dus wat extra aandacht van de fotograaf. Veel nieuwe camera’s zijn voorzien van een waterpas weergave. Dit helpt enorm bij het fotograferen met ultra wijde lenzen. Als de camera precies waterpas is, is de vervorming het minst duidelijk.

Maar vervorming is niet echt iets wat je de 17-40L kunt verwijten. Een wijde lens zal nu eenmaal vervormen. Als je deze lens gebruikt op een crop camera, is de meeste vervorming buiten het beeld. Dan word het ineens een superscherpe midrange zoom. Want scherp is ie zeker. En daar draait het toch allemaal om bij een lens. Of je er scherpe plaatjes mee kunt schieten. En dat kan dze lens zeker. Trefzekere autofocus. En zeker op F8, waar je bij een landschapslens toch meestal verblijft, is ie over het hele beeld scherp.

Mijn conclusie is dan ook dat, als je het je kunt veroorloven, dit een prima lens is op een crop camera als je meer scherpte zoekt dan een EF-s 18-55IS. En als je een full frame camera hebt, en wijder wilt dan de 24mm van de verschillende midrange zooms die beschibaar zijn voor Canon EF, dan is dit zeker een goede lens. Met als mooie bijkomst dat 40mm een heel normaal beeld heeft. Wat het een lens maakt die erg goed bij een natuur wandeling op je camera kan blijven. Want zowel mooie uitzichten, als een portret van je wandelgezelschap behoort tot de mogelijkheden. En zoals je hiernaast ziet, is het met zijn 28cm minimal focus distance ook nog een bruikbare close up lens.

Sigma 10-20mm 1:4-5.6 EX DC HSM

20121007-IMG_9756Het nut van een superwijde lens heb ik uitvoerig besproken in de Canon EF-S 10-22mm f/3.5-4.5 USM review. Rest mij het bespreken van de ergonomie en kwaliteit van deze lens. De Sigma is iets compacter en voelt iets beter gebouwd aan dan de Canon. Wat wel enorm wennen is is het feit dat de zoomring andersom is ten opzichte van Canon lenzen. 20mm zit waar bij canon 10mm zit en andersom. Maar dit went snel genoeg. Bovendien fotograferen de meeste mensen met een superwijde zoom enkel op het superwijde eind.

De keuze tussen de superwijde zooms die er voor Canon te koop zijn, is er eentje van budget en van toepassing. Je hebt keuze uit zoomranges 8-16mm, 10-20mm, 10-22mm en 11-16mm. Alles heeft voor en nadelen. De Sigma 8-16mm kost €669,- en is ongeschikt voor filters. De Sigma AF 10-20mm f/3.5 kost €579,- en heeft een vast relatief snel aperture. Ook de Tokina 11-16mm f/2.8 heeft een snel, vast aperture en kost €699,-. Bij het schrijven van dit stuk kost de Canon EF 10-22mm €509,- na een refund van canon. De Sigma AF 10-20mm f/4-5.6 heeft dus van alles een beetje, en kost 399,-. Tweedehands prijzen verschillen van dag tot dag. En sommige van deze lenzen hebben al 20 eigenaren gehad, wegens het vrij specifieke doel dat ze dienen. Let dus op wat je koopt.

Canon EF-S 10-22mm f/3.5-4.5 USM

20110901-IMG_7464De Canon EF-s 10-22mm is de wijdste rectalineaire lens die canon maakt op het moment. (Sigma maakt de nog wijdere 8-16mm) Hij is enkel te gebruiken op de crop cameras, alwaar hij ongeveer hetzelfde beeld geeft als een 16-35mm op full frame. Vervorming met de 10mm is echter een stuk sterker. Al is dit met de meeste foto bewerk software wel bij te schaven.

Het voordeel van een deze lens ten opzichte van een fisheye lens is dat rechte lijnen recht blijven. Dus een horizon die niet precies in het midden zit blijft netjes recht, waar bij een fisheye de horizon naar de hoeken af gaat wegdraaien. Ook kunnen de meeste panorama programma’s beter omgaan met rectalineaire lenzen. En een stuk of 10 foto’s van de 10-22mm maken al een 360 graden panorama.

Maar dat is niet het leukste van deze lens. Het leuke van een enorm wijde lens is dat er zoveel in het beeld past. Je kun heel dicht ergen op zitten en toch veel op de foto krijgen. Of zonder door de zoeker te kijken op je onderwerp mikken, en later de juiste crop eruit knippen. 20110612-IMG_9613Zoals de foto van de motorrijder Deze maakte ik vanuit de auto terwijl ik op de rijbaan naast hem reed. De afstand was dus kort, en ik keek niet in de zoeker. De foto van de boten is gemaakt vanaf een boot. Omdat de een 10mm lens vrij veel scherpte diepte heeft, ook wijd open, is het geen probleem om dit soort landschappen op een vrij groot diafragma te fotograferen om zo de sluitertijd laag te houden. Hierdoor is de vrij grote schommeling van de boot geen enkel probleem meer.

Dan de kwaliteit. Dit is een top lens. Zeer scherp, en zoals gezegd de wijdste lens voor een crop camera. Al moet ik zeggen dat ik de veel goedkopere Sigma AF 10-20mm f/4-5.6 EX DC HSM even goed vind. En de ongeveer even dure Sigma AF 10-20mm f/3.5 EX DC HSM is mijns inziens zelfs beter. Het verschil tussen 20 en 22mm is niet noemenswaardig. Het is dus de keuze voor het merk.

Bij het schrijven van dit stuk kost de Canon EF 10-22mm €509,- na een refund van canon. Op marktplaats veranderen deze lenzen gewoonlijk voor €400,- van eigenaar.

Canon EF-S 18-200mm 1:3.5-5.6 IS

20121111-IMG_1866Een lens die alles kan. Zo omschrijven de meeste mensen de zogenaamde hyperzooms. Een zoom lens die van flink wijd naar flink tele gaat is inderdaad een bijzondere lens om mee rond te lopen. Een mooi uitzicht, een vogel in de verte en zelfs een torretje op de grond. Alles kan zonder het wisselen van lenzen gefotografeerd worden.

Er is alleen een catch. Dit soort lenzen kunnen alles, maar blinken uit in niets. Het enige wat ze goed kunnen zijn zoomen. Autofocus is langzaam, het diafragma schiet omhoog als je zoomt. Hij zit al bij 90mm op f/5.6 en daarmee is het dus best een trage lens. Ook zijn de hoeken een beetje donker en niet zo scherp op 18mm. Qua compositie geeft hij je dus alle vrijheid, maar de prijs die je betaald is de kwaliteit van de foto.

Als ik m vergelijk met de andere midrange zoomlenzen van canon. 15-85, 17-85 en de 18-135, is het extra telebereik het niet waard. Zeker de 15-85 is zodanig veel scherper, dat het voor de meeste mensen, zeker nu de meeste crop camera’s 18 megapixel zijn, geen probleem om gewoon je 200mm plaatje uit het 85mm frame te knippen. Heb je dezelfde foto, scherper, maar met lagere resolutie. En welke resolutie ga je gebruiken? De meeste foto’s drukken af op 10×15, en dan is twee megapixel zat.

20121111-IMG_1830De keuze voor een lens als deze is dus een persoonlijke. Alle lenzen die canon momenteel verkoopt zijn goed. (ok, de 18-55mm zonder IS niet, maar de rest wel) Er zijn er een aantal beter, maar misschien is voor jou dit verschil niet relevant. Met een 18-200mm, en een goed ingestelde camera kun je bijvoorbeeld een hele serie fotos maken die geen enkele nabewerking behoeven. NIet iedereen bewerkt graag na. Voor sommigen is het croppen van de juiste compositie een vervelende opgave. Dus als je lens dan de compositie al goed heeft is het ook wat waard.

Ik betaalde €250,- voor deze lens op marktplaats. Bij schrijven is deze lens €419,- nieuw na een refund van Canon.

Canon EF 55-200mm f/4.5-5.6 ii usm

Deze lens kocht ik omdat ie goedkoop was. En als ik zeg goedkoop, dan bedoel ik ook echt goedkoop. 5 euro heb ik ervoor moeten betalen. Ja echt, vijf. En daarvoor had ik een lens in absolute nieuwstaat.

Ik was dus al meteen blij vanwege de prijs. Vaste lezers van dit blog kennen me een beetje, prijs is voor mij een belangrijke factor in mijn waardering voor een lens, en voor 5 euro hoeft een lens niet heel veel te kunnen om mij toch blij te verrassen. Want eigenlijk het enige dat mankeert aan deze lens is het ontbreken van stabilisatie. Dat is mijns inziens onmisbaar op een telelens. Ingezoomd naar 200mm wordt het beeld in de zoeker wazig door al het gewiebel.

Maar bij de uiteindelijke foto’s is beeld stabilisatie met techniek of het domweg opkrikken van de ISO wel te vervangen. Mijn stelregel is dat de sluitertijd 2x de focal length moet zijn. De algemene regel is 1x de focal length bij full frame. Maar dan moet ik dus maal 1.6 gaan omrekenen met mijn crop camera, en dat vind ik veel teveel werk. (van 320 naar 400 is maar 1 stop, dus who cares) In de praktijk gebruik je deze lens enkel bij daglicht, en dan is 1/400ste bij f/5.6 geen enkel probleem.

Andere minpunten van deze lens zijn het draaien en in en uit bewegen van het front element, en de daarbij horend focus breathing. De focus breathing is zo sterk dat close up niet verder dan 135mm kan worden ingezoomd. Ook is de autofocus veel aan het zoeken. Soms moet de lens wel twee keer de volledige focus range af om tot de conclusie te komen dat je het zelf maar moet uitzoeken. En op dat moment is er geen focus override mogelijk, want daarvoor moet eerst de af/mf switch omgezet worden, en moet je door het front element te draaien focussen.

Als echter al deze hindernissen genomen zijn maakt de lens wel prachtige plaatjes. Ik ben tevreden over de scherpte en de kleuren. Met sterk tegenlicht gebeuren er wat maffe dingen aan de randen van schaduw objecten, maar echt storend vind ik het niet. Door het lage gewicht en de lage prijs is dit een top lens om bijvoorbeeld een 18-55mm kit uit te breiden. Ook is dit een EF lens en geen EF-s lens, dus is hij te gebruiken op full frame. Dus mocht al je geld opgegaan zijn aan een EOS 5D, koop deze lens en een 28-80mm USM. Dan kun je voor bijna geen geld toch prima fotos maken.

Canon EF 40mm f/2.8 STM

20130519-IMG_6619

ISO100 40mm f/2.8 1/1000

20130519-IMG_6624

ISO400 40mm f/22 1/60

20130525-IMG_6671

ISO100 40mm f/4.5 1/160

Vanaf de dag dat ik deze lens in mijn bezit heb, is het de lens die standaard op mijn camera zit. Ik heb in het verleden een EF 50mm f/1.4 USM gehad, en sinds ik die lens verkocht om een EF 24-70mm f/2.8L USM te kunnen kopen, mis ik een prime in mijn set.

Een prime lens heeft een aantal voordelen over een zoomlens. Ten eerste heb je minder elementen nodig voor een prime lens. Minder glas is minder verlies van kleur, minder gewicht, minder grote lens. Dus een mooie handzame lens, met goede prestaties. Een ander voordeel van een prime is dat je m niet hoeft te bedienen. Autofocus aan, en foto’s maken met één hand. Zeker met een camera zonder draagband geeft dat een enorme bewegingsvrijheid die de creativiteit geen strobreed in de weg legt.

Deze lens is voor een prime niet erg lichtsterk. Nou is f/2.8 best lichtsterk, maar als je bedenkt dat de meeste primes tussen de f/1.4 en f/2 zijn is deze een beetje gehandicapt. Nu is het wel zo dat je een lens voor het beste resultaat niet op de rand van zijn kunnen moet gebruiken. Dus wijd open foto’s maken is vaak een slecht idee. De EF 50mm f/1.8 II is behoorlijk fuzzy wijd open. En pas vanaf f/2.8 is de scherpte mooi. En op dat diafragma kunnen we mooi vergelijken met de 40mm wijd open.

Want dat is dus het verrassende aan de 40mm. Hij kan gewoon op f/2.8 gebruikt worden. Hij is bij vlagen zelfs scherper dan de EF 24-70mm f/2.8L USM. En dat in een mini lensje voor een mini prijsje. Bij schrijven van deze review is er een €50,- cashback actie waardoor de prijs effectief dropt van €189,- naar €139,- bij cameranu.

Tamron AF 70-300mm f/4-5.6 Di LD Macro

Een post zonder fotos. Want alles wat uit deze lens kwam heb ik direct weer van mijn camera gemikt. Mocht iemand deze lens overwegen. DOE HET NIET. en voor de buitenlandse bezoekers: DO NOT BUY THIS LENS. Mijn god wat een rommel.

Dit is de eerste, en waarschijnlijk enige, Tamron lens die ik in bezit heb gehad. Het was bijvangst bij een Sigma 150-500mm F5-6.3 APO DG OS HSM en een EOS 1000D kit. Hij kostte dus niets. En dat zou in zijn voordeel moeten spreken. Ware het niet, dat je er geen foto’s mee kunt maken.

Alles is out of focus, bewogen, macro is niet macro genoeg. Kleuren kloppen niet en lopen door. Rommel. Ik heb m verkocht op marktplaats voor 50 euro. En ik hoop dat de koper er wel wat mee kon. Wat een droefenis.